หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เกร็ดเตือนภัยผู้หญิง ในสังคม  (อ่าน 2394 ครั้ง)
Admin
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: เมษายน 11, 2010, 03:22:03 AM »


เกร็ดเตือนภัยผู้หญิง ในสังคม
> ตอน : ภัยผู้หญิง จากแก็งค์ป้ายยาสลบ สู่ขบวนการค้าหญิง
> ข้อมูลเรื่องจริง : เรื่องราวการสัมภาษณ์ ผู้เสียหายที่แจ้งเข้ามา
> ที่ศูนย์ข้อมูลคนหาย เพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ : www.backtohome.org
> <http://www.backtohome.org>
>


> เมื่อเย็นวันที่ 1 สิงหาคม 2546 นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ปีที่ 1
> หลังจากที่เดินทางไปเรียนตามปกติ ที่วิทยาเขตบางนา และเมื่อเลิกเรียน 4
> โมงเย็นแล้วได้บอกกับครอบครัวว่าจะไปที่บ้านญาติที่จังหวัดระยอง
> แต่เมื่อเย็นในวันนั้น ทางครอบครัวติดต่อไปยังบ้านญาติก็ไม่เห็น มาถึง
> มือถือก็ติดต่อไม่ได้ และในรุ่งเช้าก็ยังไม่เห็นที่ระยอง
>
> เมื่อน้องศร (นามสมมุติ) ขึ้นรถทัวร์ ป.1 กรุงเทพฯ - จันทบุรี
> จากป้ายที่ทางเข้า ม.รามคำแหง 2
ด้วยที่ตัวเองคิดว่ารถจันทบุรีจะผ่านระยอง
> การขึ้นรถผิดครั้งนี้ส่งผลการเปลี่ยนแปลงแก่ตนเองทันที
> เมื่อนั่งรถไปได้สักพัก ผ่านอำเภอแกลง จ.จันทบุรีแล้ว น้องศร
> คิดเลยว่านั่งรถผิดแน่นอน เพราะรถจะเข้าจันทบุรีอยู่แล้ว
> เลยตัดสินใจลงจากรถเพื่อ นั่งรถกลับ
>
> แล้วมีผู้หญิง 2 คน แต่งตัวดี เดินลงตามน้องศรมาด้วย
> และเข้ามาคุยกับน้องศรเพื่อตีสนิท และเริ่มพูดคุยว่า
> ผู้หญิง 2 คนนั้น : น้องจะไปไหน
> น้องศร : จะไประยอง
> ผู้หญิง 2 คนนั้น : เออ ดีเลย พี่ก็จะไประยองเหมือนกัน
เราเหมารถกันดีมั๊ย
> คนละ 100 บาท ทั้งหมด คง 300 บาท และน้องศรก็ตอบตกลงไปด้วยกัน
>
> หลังจากที่ขึ้นรถไปด้วยกันนั้น น้องศรก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
> มารู้อีกทีเมื่อตัวเองต้องอยู่ในห้องมืดแล้วและแคบมาก และน้องศร
ก็นั่งลำดับ
> เหตุการณ์ ได้ว่า ตัวเองเหมือนมีความรู้สึกโดนป้ายยา และเคริ้มไป
> แต่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าหลับหรือเปล่า เพราะไม่รู้สึกตัวอะไรเลย
>
> ซึ่งน้องศรมารู้ภายหลังว่า เมื่อตัวเองได้ออกมาจากห้องมืดนั้น
โดยผู้หญิง 2
> คนนั้นให้น้องศรออกมาข้องนอก เพื่อมาให้นายทุนดูตัว (มารู้ภายหลัง
ว่านายทุน)
> ซึ่งทำให้รู้ว่าตัวเองอยู่ในสวนยางลึก เป็นป่าทึบ ที่ *งไกลจากชุมชน
> และบ้านคนมาก แต่น้องศรก็รู้ว่าอยู่ใน จ. จันทบุรี
>
> ในคืนวันนั้น น้องศร ได้ยินผู้หญิง 2 คนนี้ พูดกันว่า
> ผู้หญิงที่กักตัวไว้ที่นี่ อีก 5 คนนั้น จะส่งไปขายมาเลย์ เร็วๆนี้
> ทำให้น้องศรหยุดคิดว่า นอกจากตนแล้ว ยังมีผู้หญิงที่ตกสภาพตนอีก 5
คนเลยเหรอ
> ส่งขายมาเลย์ คือจุดหมายของชีวิตเหรอ ตอนนั้นน้องศรเครียดมาก
> และคิดจะฆ่าตัวตาย เมื่อต้องรู้ชะตาชีวิตว่าจะไปมาเลย์ และต้องทำอะไร
>
> เมื่อเช้าของวันที่ 7 สิงหาคม 2546 น้องศรคิดตลอดเวลา ว่า หนี หนี
> แล้วจะหนีออกยังงัยล่ะ คือคำถามของน้องศรที่นั่งถามตัวเองอยู่
> แต่โอกาสก็มาถึงน้องศร เมื่อวันนั้นผู้หญิง 2 คนนั้นไม่อยู่
> และลืมล็อคกุญแจห้อง น้องศร ได้โอกาสแล้ววิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
> วิ่งแบบไม่หันกลับไปมองข้างหลัง จุดหมายอย่างเดียว คือ ถนนใหญ่
เพื่อหารถกลับ
> และน้องศรก็นั่งรถจันทบุรี - ระยอง เพื่อไประยอง
> และหลังจากนั้นมีการติดต่อให้แม่และครอบครัวไปรับที่ระยอง
>
> ตอนนี้สภาพจิตใจยังแย่มาก อาการหวาดกลัว และระแวงทุกอย่างที่พบเห็น
> และไม่กล้าออกนอกบ้านเลย
>
> จากคำพูดของน้องศร ว่า : แก็งค์นี้
> เป็นแก็งค์ที่ลักพาตัวผู้หญิงไปขายเพื่อค้าประเวณี แน่นอน
> และจะใช้วิธีผู้หญิง 2 คน แต่งตัวดี เข้ามาตีสนิท
> และเป็นขบวนการที่นำยามาป้าย (ยังไม่มีคำตอบว่ายาอะไร
น้องศรโดนจากแก็งค์นี้
> ชนิดไหน ประเภทไหน )
>
> แล้วผู้หญิง อีก 5 คนที่ติดอยู่ที่นั่นละ จะมีชีวิตยังงัย
> แล้วมีผู้หญิงอีกมากมายเท่าไรที่โดนกรณีอย่างนี้
>
> นี่คือ .... ต้นเหตุอีกสาเหตุหนึ่ง ที่เป็นสาเหตุให้คนหายในปัจุจบันนี้
> ที่ทางศูนย์ข้อมูลคนหาย รับเรื่องมา
> และเรื่องนี้คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในสังคมเรา
>
> คติเรื่องนี้ : ฝากเตือนเพื่อนผู้หญิง ที่ต้องเดินทางคนเดียว
> อย่าไว้ใจคนแปลกหน้า ในการเข้ามาตีสนิท ถึงจะเป็นผู้หญิงด้วยกัน

บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: