หน้า: [1] 2 3
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ตำนานกระบี่เซียนหยวน (หูเกอ) - End  (อ่าน 56821 ครั้ง)
มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« เมื่อ: พฤศจิกายน 20, 2011, 10:19:17 PM »

ยอดกระบี่ซวนหยวน  (หูเกอ)





หูเกอ(胡歌) แสดงเป็น อวี่เหวินทั่ว( 宇文拓)
หลิวซือซือ(刘诗诗) แสดงเป็น ท่าป๋าอวี้เอ่อร์ 挞拔玉儿   
ถังเยียน(唐嫣 )แสดงเป็นตู๋กูนิ่งเคอ( 独孤宁珂)   
เจี่ยงจิ้งฟู(蒋劲夫)แสดงเป็นเฉินจิ้งโฉว( 陈靖仇)    
กู่ลี่นาจา(古力娜扎) แสดงเป็นหยูเสียวเสวี่ย(于小雪)
หลินเกิงซิน(林更新) แสดงเป็น จางเลี่ย(张烈)
เยี่ยชิง(叶青) แสดงเป็นหลูเยี่ยน (如烟)   
หม่าเทียนหยู(马天宇)แสดงเป็น หลี่ว์เฉิงจื้อ(吕承志)   
อู๋ฉี่หัว(吴启华) แสดงเป็น กูเยว่เซียนเหยิน(古月仙人)   
เกาสง(高雄)แสดงเป็นเฉินผู่( 陈辅)   
หลี่ว์อี(吕一 )แสดงเป็นราชินีชนเผ่า( 氐人族女王)


Chinese Title: 《轩辕剑三外传天之痕》 Xuanyuanjian Tianzhi Hen
Episodes: 35
Genre: Ancient Chinese Fantasy (RPG)
Broadcast Network: TBA
Broadcast Period: TBA

Producer: Karen Tsoi
Director: Lee Kwok Lap
Screenwriter: Chen Shi San

ขอบคุณซับไทยคุณพันปักษา


Open Xuan Yuan

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 13, 2013, 10:24:05 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #1 เมื่อ: สิงหาคม 18, 2012, 08:40:19 PM »

มีประมาณ36ตอนจบ เรื่องราวรูปภาพและรายละเอียดเนื้อเรื่องสามารถเลื่อนลงดูได้ด้านล่างถัดไปได้เลยค่ะ

หากบางช่วงเวลาหน้าเวปไนท์สยามโหลดช้า สามารถสำรองเข้าดูได้ที่ช่องทางสำรองค่ะ
คลิกที่นี่ช่องทางสำรอง

หากต้องการดูที่นี่ก็เลื่อนดูด้านล่างค่ะอย่าลืมใส่รหัสให้ถูกต้องนะคะ หากพบลิงค์เสียให้เลื่อนลงไปดูลิงค์สำรองอีกชุดหนึ่งด้านล่างค่ะ  ยิ้มเท่ห์

ดูคลิปให้พิมพ์รหัสนี้เพื่อดูคลิปnightsiam.com

ตอน1-1
ตอน1-2
ตอน1-3
ตอน2-1
ตอน2-2
ตอน2-3
ตอน3-1
ตอน3-2
ตอน3-3
ตอน4-1/2
ตอน4-2/2
ตอน5-1
ตอน5-2
ตอน5-3
ตอน6-1
ตอน6-2
ตอน6-3
ตอน7-1
ตอน7-2
ตอน7-3
ตอน8-1
ตอน8-2
ตอน8-3
ตอน9-1/2
ตอน9-2/2
ตอน10-1
ตอน10-2
ตอน10-3
ตอน11-1/2
ตอน11-2/2
ตอน12-1/2
ตอน12-2/2
ตอน13-1/2
ตอน13-2/2
ตอน14-1/2
ตอน14-2/2
ตอน15-1/2
ตอน15-2/2
ตอน16  
ตอน17
ตอน18 เปลี่ยนลิงค์ใหม่1-7-56
ตอน19
ตอน20 เปลี่ยนลิงค์ใหม่
ตอน21
ตอน22-1/2
ตอน22-2/2
ตอน23-1/2
ตอน23-2/2
ตอน24-1/2
ตอน24-2/2
ตอน25-1/2
ตอน25-2/2
ตอน26
ตอน27-1/2
ตอน27-2/2
ตอน28  
ตอน29  
ตอน30-1/2
ตอน30-2/2 29-8-56 แก้ไขเปลี่ยนลิงคใหม่
ตอน31  
ตอน32-1/2
ตอน32-2/2 เปลี่ยนลิงค์ใหม่
ตอน33-1/2
ตอน33-2/2

ตั้งแต่ตอน33ถึง36ใส่รหัสนี้ดูคลิปsoulmate
ตอน33-1/2
ตอน33-2/2
ตอน34-1/2
ตอน34-2/2
ตอน35-1/2
ตอน35-2/2
ตอน36 End 13-11-56

ตำนานกระบี่เซียนหยวนลิงค์สำรอง ไม่ต้องใส่รหัส แต่มีถึงแค่ตอนที่32เท่านั้นค่ะ

ตอน1-1
ตอน1-2
ตอน2-1
ตอน2-2
ตอน3-1
ตอน3-2
ตอน4-1
ตอน4-2
ตอน5-1
ตอน5-2
ตอน6-1
ตอน6-2
ตอน7-1
ตอน7-2
ตอน8-1
ตอน8-2
ตอน9-1
ตอน9-2
ตอน10-1
ตอน10-2
ตอน11-1
ตอน11-2
ตอน12-1
ตอน12-2
ตอน13-1
ตอน13-2
ตอน14-1
ตอน14-2
ตอน15-1
ตอน15-2
ตอน16-1
ตอน16-2
ตอน17-1
ตอน17-2
ตอน18-1
ตอน18-2
ตอน19-1
ตอน19-2
ตอน20-1
ตอน20-2
ตอน21-1
ตอน21-2
ตอน22-1
ตอน22-2
ตอน23-1
ตอน23-2
ตอน24-1
ตอน24-2
ตอน25-1
ตอน25-2
ตอน26-1
ตอน26-2
ตอน27-1
ตอน27-2
ตอน28-1
ตอน28-2
ตอน29-1
ตอน29-2
ตอน30-1
ตอน30-2
ตอน31-1
ตอน31-2
ตอน32-1
ตอน32-2  14-9-56

ผลงานของหูเกอ

ดู Young Warriors Of Yang Clan ยอดขุนพลตระกูลหยาง พากย์ไทย  (หูเกอ)
http://www.nightsiam.com/forum/index.php?topic=2049.0





The Myth ย้อนเวลา หาอดีต (หูเกอ)
http://www.nightsiam.com/forum/index.php?topic=3494.0



Chinese Paladin 3 : เซียนกระบี่พิชิตมารภาค 3  พากย์ไทย
http://www.nightsiam.com/forum/index.php?topic=7738.0


Wai Xien  ตำนานรักนางฟ้า [หูเกอ,เต๊ะ ศตวรรษ] [ครบทุกไฟล์]
http://www.nightsiam.com/forum/index.php?topic=7420.0


ภาพยนตร์ Butterfly Lovers ม่านประเพณี ตำนานรักกระบี่ผีเสื้อ (หูเกอ+อู๋จุน)
http://www.nightsiam.com/forum/index.php?topic=6201.15
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 09, 2014, 08:30:42 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #2 เมื่อ: สิงหาคม 18, 2012, 08:51:34 PM »

เนื้อเรื่อง



ณ แดนสงบแห่งหนึ่ง เฉินผู่มองดูรูปเด็กหนุ่มคนหนึ่งอยู่ในฟู่ปังถาง(复邦堂หอกู้ชาติ) เขาอดคิดถึงเรื่องเมื่อ 18 ปีก่อนไม่ได้ ตอนนั้นเป็นวันที่รัฐเฉินสิ้นชาติ เจ้าเหนือหัวของเขาเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องลูกน้อยไว้จากเงื้อมมือศัตรู คนพวกนั้นเป็นคนของราชวงศ์สุยที่ตามฆ่าชาวรัฐเฉิน การต่อสู้สิ้นสุดลง รัฐเฉินสิ้นชาติ เฉินผู่หลอกล่อศัตรูยอมเสียสละชีวิตลูกน้อยของตน เพื่อให้องค์รัชทายาทรอดชีวิต มาวันนี้เขาหวังว่าจะบรรลุจุดประสงค์ที่นายเหนือฝากฝังคือ ล้มราชวงศ์สุย กู้รัฐเฉิน เหมือนอย่างชื่อของรัชทายาทที่เขาเฝ้าดูแลประสิทธิประสาทวิทยายุทธให้ถึง 18 ปีเต็ม

เฉินจิ้งโฉว(陈靖仇) เด็กหนุ่มอายุ 18 ปี หน้าตาดี ฝีมือไม่เท่าไหร่ เขารู้ดีว่าภารกิจกู้ชาติมันหนักหนาสาหัส จิ้ง หมายถึง ล้มล้าง หรือกำจัดราชวงศ์สุย โฉว หมายถึงล้างแค้นแทนชาวรัฐเฉิน เขามีศิษย์พี่ศิษย์น้องหลายคน แต่สิ่งที่อาจารย์ตั้งความหวังเขาเองก็ไม่รู้จะทำสำเร็จหรือไม่ วัน ๆ ได้แต่เล่นสุมหัวกับชาวบ้าน แท้จริงแล้วใจเขารู้สึกถึงภารกิจที่ตัวเองยังไม่มั่นใจว่าจะทำสำเร็จหรือเปล่า

เมื่อกลับจากการเล่นซน อาจารย์พาเขาไปดูท้องฟ้า บอกว่าดาวแดงเป็นลางของการมาถึงของชื่อกว้านเยาซิง(ดาวแดงวิบัติ)ดาวดวงนี้จะนำไปสู่การค้นพบอาวุธวิเศษห้าอย่าง หากใครได้มาก็จะครองฟ้าครองดิน เป็นผู้ยิ่งใหญ่ อาวุธ 5 อย่างนี้เกิดจากตอนสร้างโลก เจ้าแม่หนี่วาสร้างมนุษย์ แต่ปรากฎว่าดาวแดงวิบัติได้มายังโลกแล้วทำให้ฟ้าแตกร้าว เจ้าแม่หนี่วาต้องการปะรอยร้าวนี้จึงเอาเลือดเนื้อของพระนางหลอมเป็นอาวุธวิเศษ 5 ชนิด นั่นก็คือ
1. คุนหลุนจิ้ง(กระจกคุนหลุน)
2. หนี่วาสือ(หินเจ้าแม่หนี่วา)
3. เสินหนงติ่ง(กระถางเสินหนง)
4. คงถงอิ้น(รอยประทับคงถง)
5. ฝูซีฉิน(พิณฝูซี)
อาจารย์บอกให้จิ้งโฉวเกาะกุมโอกาสให้ดี

ด้านกองทัพราชวงศ์สุย ที่ค่ายทหารมีสาวสวยเข้ามาชิงแผ่นอักษรกระดองเต่าไป อวี่เหวินทั่ว แม่ทัพใหญ่มาถึงค่ายทหารตอนที่โจรสาวทั้ง 2 หนีไปแล้ว เขาตามไปจนทัน แต่เพราะต้องการให้ทั้งสองถอดรหัสของแผ่นศิลากระดองเต่า(หน้าตาเหมือนกระดานชนวนแต่หนากว่าเป็นรูปเต่าแผ่ขา บนกระดองเหมือนตารางหมากรุก วิธีใช้เหมือนหน้าปัดไอแพด เอานิ้วเขี่ย ๆ แล้วข้อมูลโผล่เป็นจอฉายหนังได้ และประมวลผลหาข้อมูลต่างๆ ได้อย่างคอมพิวเตอร์มือถือ โหย.....)จึงไม่ได้ชิงคืน

อวี่เหวินทั่วกลับค่ายไปลงโทษทหารของตน แต่อาจารย์มาถึงก่อน อาจารย์กะเอาให้ถึงตาย แต่อวี่เหวินทั่วทำทีเป็นตัดแขนเพื่อรักษาชีวิตของแม่ทัพทั้งสองเอาไว้ อาจารย์ไม่พอใจ ลงโทษอวี่เหวินทั่วจนบาดเจ็บ

ทีท่าทั้งอาจารย์และศิษย์ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าใดนัก อวี่เหวินทั่วนึกถึงมารดาของตน นางเป็นฮองเฮาแห่งรัฐโจวเหนือ บิดาถูกอาจารย์ผู้นี้สังหาร ด้วยหวังแย่งชิงกระบี่เซวียนหยวน ตระกูลอวี่เหวินต้องรักษากระบี่วิเศษนี้ จึงโดนกวาดล้าง เนื่องจากเขายอมเรียกมันเป็นอาจารย์ มันจึงไว้ชีวิตและสอนวิชาให้ อวี่เหวินทั่วฆ่าคนมากมาย ใจเขาตายด้านแล้ว ตอนนี้หวังเพียงมีเวลาเพียงเศษเสี้ยวนึกถึงมารดาที่ถูกอาจารย์จับไป เขาไม่พบหน้านางนานมากแล้วจริง ๆ

เฉินจิ้งโฉวอยู่ที่หมู่บ้านในแดนสงบที่เรียกว่าหุบเขาปราบมาร(伏魔山)แห่งนี้ได้รับการดูแล และยกย่องในฐานะองค์ชายแห่งรัฐเฉิน เขากินดีอยู่ดี และเป็นความหวังของคนทั้งมวล จิ้งโฉยวรู้ดีแม้บาดเจ็บก็ไม่ยอมบอกเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องเพราะกลัวทุกคนจะกังวลใจ วันนี้จิ้งโฉวทำเป็นว่ากับข้าวที่พวกเขาทำให้ไม่อร่อย สั่งให้เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องกินแทน ส่วนตัวเองกะว่าจะไปอุ่นซาลาเปากินโดยใช้วิชาเสกไฟที่ปลายนิ้ว แต่ฝีมือไม่ถึงขั้น ลูกไฟที่ปลายนิ้วบินหนีไป

เหวินจิ้งมองไปบนฟ้าหาลูกไฟพอดีเห็นรถม้ามังกรขาว(เป็นรถม้าวิเศษที่เดินทางได้เป็นหมื่นลี้และในรถม้าสามารถเปลี่ยนเป็นคุกคุมขังได้ด้วย เทียมไว้ด้วยม้ามังกรขาว – หน้าตาซีจีของม้าไม่สวยเท่าไหร่) ของสองสาวที่ทำตัวเป็นโจรขโมยแผ่นศิลารกระดองเต่า พวกนางมาที่นี่เพื่อหา กระจกคุนหลุน เหวินจิ้งเห็นหนึ่งในสองสาวที่ถูกเรียกว่าองค์หญิงรอง(刘诗诗หลิวซือซือ)สั่งสัตว์เลื้อยคลานได้ รู้สึกว่ามันน่าขยะแขยง จึงบอกนางให้ไปเล่นที่อื่น สาวอีกคนหนึ่งที่เหลือชื่อหงหง(แดงฉาน) นางประกาศว่าองค์หญิงรองคือทายาทของชนเผ่าท่าป๋า(挞拔)ที่อยู่นอกด่าน เป็นชนเผ่าที่สืบเชื้อสายมาจากเทพสวรรค์ จิ้งโฉวบอกว่าเขาก็เป็นองค์ชายเหมือนกัน สองสาวบังคับจับตัวเหวินจิ้งให้พาไปหากระจกคุนหลุน จิ้งโฉวส่งสัญญาณผ่านแผ่นโป้ยข่วยที่ติดอยู่เต็มหุบเขา(แผ่นโป้ยข่วยนี้เหมือนกล้องวงจรปิด บันทึกเรื่องราวและใช้ติดต่อสื่อสารให้เห็นภาพได้)ให้อาจารย์มาช่วย

อวี้เอ๋อร์กับหงหงเข้าไปในแดนต้องห้าม ทั้งสองจับจิ้งโฉวมัดไว้ แต่จิ้งโฉวหลุดมาได้ หงหงถูกลมหมุนดูดลงใต้ดินไป ที่แห่งนี้มีโซ่ยักษ์อยู่ด้านบนส่วนด้านล่างกลับเป็นที่คุมขังสัตว์ประหลาดที่ชื่อเทาเที่ย(饕餮) สัตว์ประหลาดนี้เป็นมหันตภัยต่อมนุษยชาติ จะออกมาพร้อมความวิบัติของดาวแดง แต่ว่าเมื่อสองสาวเข้ามาบุกรุกเลยทำให้เทาเที่ยโกรธและหลุดออกมาก่อน หงหงถูกพิษเทาเที่ย กลายเป็นคนคลุ้มคลั่ง

*หมายเหตุ* ตัวเทาเที่ย(饕餮) เป็นสัตว์ประหลาดในตำนาน เป็นลูกคนที่ 9 ของมังกร หัวโตปากกว้าง ตะกละมาก เห็นอะไรเป็นต้องกิน



อาจารย์เห็นจิ้งโฉวถูกจับทางแผ่นโป้ยข่วย(คล้ายกล้องวงจรปิด)จึงให้ศิษย์ทั้ง 4 มาช่วย ศิษย์ทั้ง 4 รู้ดีว่าที่อาจารย์เลี้ยงดูสั่งสอนพวกตนมา 18 ปีก็เพื่อให้ช่วยกันกำราบเทาเที่ย จึงพากันตั้งค่ายกล แต่เม่าฮั่ว(卯火)ศิษย์สาวกลับถูกอวี้เอ๋อร์ทำร้ายบาดเจ็บเพราะอวี้เอ๋อร์ใจร้อนจะไปช่วยหงหงที่ตกลงดินไป เม่าฮั่วแม้บาดเจ็บแต่ยังตั้งค่ายกลต่อไปพร้อมศิษย์พี่ทั้งหลายรอคอยเทาเที่ยหลุดออกมาแล้วจะใช้พลังของค่ายกลฆ่ามันให้ตายเสีย อาจารย์เฉินผู่ให้จับนางไว้ แล้วให้จิ้งโฉวพาชาวบ้านไปหลบยังที่ปลอดภัยบนเขา จิ้งโฉวขอชีวิตอวี้เอ๋อร์ไว้จากอาจารย์ ชาวรัฐเฉินมั่นใจว่าจิ้งโฉวจะกำราบเทาเที่ยได้แน่นอน แต่อวี้เอ๋อร์ที่ถูกจับตัวมาหลบในถ้ำด้วยไม่อยากรอ เพราะรู้ดีว่าเทาเที่ยร้ายกาจและจิ้งโฉวก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร อย่างที่ชาวรัฐเฉินเข้าใจ

ทั้งสองไปที่สถานที่ตั้งค่ายกล พบว่าทุกคนหายไปหมด แต่กลับพบหงหงมีอาการถูกพิษ อวี้เอ๋อร์พยายามช่วยแต่ไม่สำเร็จ หงหงมีลักษณะเหมือนสัตว์ป่าเตลิดหนีไป อวี้เอ๋อร์และจิ้งโฉวออกตามหา แต่ไม่เจอใครเลย จิ้งโฉวประหลาดใจและเป็นห่วงทุกคนมาก ตามหาใครก็ไม่เจอ อยู่ ๆ อวี้เอ๋อร์เห็นเม่าฮั่วท่าทางแปลก ๆ ผุดขึ้นมายืนคล้ายสัตว์ป่าหาเหยื่อบนยอดเขาจึงดึงจิ้งใฉวให้หลบ เพราะทราบว่าเม่าฮั่วไม่ใช่คน ๆ เดิมแล้ว ศิษย์พี่ทั้งหลายของจิ้งโฉวก็เหมือนกัน ท่าทางของพวกเขาเหมือนถูกมารสิงสู่

นางถามหินกระดองเต่าพบว่าพวกเขาโดนอาถรรพ์ของเทาเที่ยและตอนนี้เม่าฮั่วก็โดนเทาเที่ยสิงเข้าไปเสียแล้ว มีแต่ทางตายสถานเดียว นางพยายามหาวิธีจัดการแก้อาถรรพ์ของตัวเทาเที่ยโดยถามจากหินกระดองเต่า แต่ว่าเมื่อเจอก็ต้องหน้าแดง มองหินกระดองเต่านิ่งไม่กล้าบอก แม้จิ้งโฉวจะพยายามถามเท่าไหร่ก็ไม่บอก จิ้งโฉวอยากอ่านวิธีแก้บ้างแต่ไม่รู้วิธีอ่าน ดูเหมือนจะมีอวี้เอ๋อร์เท่านั้นที่อ่าน(ไอแพดรูปเต่ากระดองหมากรุก)ออก วิธีแก้อาถรรพ์ของตัวเทาเที่ยคืออะไรกัน?

ตอนนั้นเองทั้ง 2 ก็เจออาจารย์ อาจารย์บาดเจ็บสาหัส อวี้เอ๋อร์ช่วยรักษา อาจารย์ฟื้นขึ้นมาจะฆ่าอวี้เอ๋อร์ เพราะนางมารร้ายนี้ทุกคนจึงพบภัยพิบัติจากตัวเทาเที่ย หากไม่บุกรุกแดนต้องห้าม หากอวี้เอ๋อร์ไม่ซัดเม่าฮั่วจบบาดเจ็บหายนะคงไม่เกิด ที่นี่คงไม่ต้องสูญเสียหนักขนาดนี้

เฉินผู่กำลังจะฆ่าอวี้เอ๋อร์ หงหงปรากฏตัวพอดี ทั้งหมดต่อสู้กัน ทุกคนพยายามช่วยหงหง อาจารย์ซัดหงหงจนนางสลบไป พอรู้เรื่องที่ศิษย์ทั้งสี่กลายเป็นสัตว์ป่าเพราะอาถรรพ์ตัวเทาเที่ย อาจารย์ห่วงว่าชาวบ้านจะเป็นอันตราย จึงให้จิ้งโฉวคอยรีดปากคำอวี้เอ๋อร์ถึงวิธีช่วยคนทั้งหลายให้พ้นอาถรรพ์ ส่วนตัวเองไปช่วยชาวบ้านบนเขา จิ้งโฉวเอารองเท้าเหม็นของตัวให้อวี้เอ๋อร์ดมจนนางทนไม่ได้ ยอมบอกว่าวิธีการคือสองหนุ่มสาวจับมือกันรวบรวมน้ำตาที่หลั่งจากใจจริง 99 หยดก็จะแก้อาถรรพ์ได้ อวี้เอ๋อร์ยอมสอนวิธีให้เมื่อทั้งสองร่ายมนต์ สองมือก็จับกันแน่น คลายไม่ออก

อาจารย์ขึ้นไปบนเขาพบว่าศิษย์ทั้ง 3 ล้วนกระหายเลือดเหมือนสัตว์ป่า คนที่ถูกกัดก็จะกลายเป็นสัตว์ป่ากระหายเลือดไปด้วย อาจารย์ยอมสังหารศิษย์หนุ่มทั้ง 3 แล้วช่วยให้ชาวบ้านหนีไป เสี่ยวจูโถว เด็กน้อยที่เทิดทูนองค์ชายจิ้งโฉวสุดชีวิตก็หนีกลับหมู่บ้านไปด้วย

จิ้งโฉวมือจับติดกับอวี้เอ๋อร์เอาไม่ออก ไปไหนจึงต้องไปด้วยกัน เกิดอุบัติเหตุทะเลาะกันจนหันหน้ากลับมากะทันหันเกิดจูบกันเข้า ทั้งสองต่างโมโหฝ่ายตรงข้าม(เหมือนหนังไทยเลย สะบัดหน้ามาจูบกันพอดี) จิ้งโฉวลากเอาอวี้เอ๋อร์ไปช่วยอาจารย์ แต่เจอเข้ากับเสี่ยวจูโถวเสียก่อน หนูน้อยบอกให้องค์ชายกลั้นลมหายใจไม่อย่างนั้นจะถูกสัตว์กระหายเลือดจับไปกิน ทั้งสองเห็นชาวบ้านกลุ่มใหญ่ท่าทางแปลก ๆ มุ่งมาหา ในกลุ่มมีเม่าฮั่วด้วยจึงทราบว่าชาวบ้านโดนอาถรรพณ์ของเทาเที่ยเข้าแล้ว หลบไปหลบมาพักใหญ่ ยังหาวิธีจัดการไม่ได้ กำลังคับขัน อาจารย์มาช่วยไว้พอดี อาจารย์ฝากจิ้งโฉวให้กับอวี้เอ๋อร์ดูแลเพราะเขาคือรัชทายาทคนสุดท้ายของรัฐเฉิน อวี้เอ๋อร์รับปาก พาจิ้งโฉวลงเขา

อวี่เหวินทั่วตามมาถึงเขาปราบมารพอดี รู้ว่าคนที่หลบอยู่ที่นี่คือเฉินผู่ และเข้าใจทันทีว่าเฉินผู่สละลูกน้อยของตัวเพื่อรักษาชีวิตของรัชทายาทรัฐเฉิน อวี่เหวินทั่วตามไปจนถึงหลุมที่ตัวเทาเที่ยออกมา เขากระโดดลงไป เอากระจกคุนหลุนมาครอง ตอนที่หยิบกระจกมา ในกระจกบังเกิดภาพ เขามองเห็นแขนตัวเองถูกฟันหลุด เพราะคน ๆ หนึ่ง แต่เห็นไม่ชัดนัก อวี่เหวินทั่วเอากระจกส่งให้ลูกน้อง และบอกว่าให้เอากระจกไปก่อน ส่วนตนเองอยู่เพื่อกวาดล้างคนของรัฐเฉินก่อน โดยเฉพาะเฉินผู่ คนที่เขาเคยประมือด้วยกระบี่เซวียนหยวนเมื่อ 18 ปีก่อน


ตามหาจนเจออวี่เหวินทั่วบอกว่าตนเอากระจกคุนหลุนไปแล้ว ฝันกู้ชาติของเฉินผู่สิ้นสุดลงแล้ว เฉินผู่โกรธมาก จึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น จิ้งโฉวกับอวี้เอ่อร์ย้อนกลับมาพอดี ทั้งสองพยายาหาทางช่วย จิ้งโฉวออกอุบายโดยนำอวี้เอ๋อร์เข้าไปในห้อง ให้เสี่ยวจู่โถวล่อชาวบ้านที่กลายเป็นสัตว์ป่ากระหายเลือดมา แล้วฉายภาพจากกระจกโป้ยข่วยที่ทุกคนเคยดูประจำ ความหลังเก่า ๆ ทำให้ชาวบ้านหยุดชะงักมาตั้งใจดู ประกอบกับฟังคำสารภาพว่าตัวเองไม่เก่งแต่อยากกู้ชาติอยากเป็นความหวังของทุกคนของจิ้งโฉวจนซึ้งใจร้องไห้ออกมา น้ำตา 99 หยดเพียงพอแล้ว อวี้เอ๋อร์บอกให้จิ้งโฉวเก็บน้ำตา เมื่อเก็บน้ำตาได้ ทุกคนเริ่มหายจากอาถรรพ์ มีแต่เม่าฮั่วที่มีแสงเรืองปรากฏที่กลางลำตัว วิ่งหนีออกไป มือของจิ้งโฉวกับอวี้เอ๋อร์ก็คลายออกจากกัน จิ้งโฉววิ่งออกไปดูเม่าฮั่วที่ล้มลง เม่าฮั่วใกล้สิ้นลม ไม่มีทางช่วยได้ ก่อนตายนางรู้แล้วว่าองค์ชายจิ้งโฉวเป็นความหวังของทุกคนจริง ๆ นางพูดจบก็สิ้นใจ

ตัวเทาเที่ยออกจากร่างเม่าฮั่ว ผงาดขึ้นฟ้า อวี้เอ๋อร์รีบโผขึ้นไปสู้กับมัน จิ้งโฉวกำลังร้องไห้กับการตายของเม่าฮั่วเห็นเช่นนั้นจึงรีบไปช่วยทันที อวี้เอ๋อร์ถูกกงเล็บของเทาเที่ยตะปบไว้ อวี่เหวินทั่วเห็นจิ้งโฉวแล้ว และคน ๆ นี้แหละที่ภาพจากกระจกคุนหลุนบอกว่าจะฟันแขนของเขาจนขาด

จิ้งโฉวเห็นอวี้เอ๋อร์กำลังตกอยู่ในอันตรายจึงใช้เพลงกระบี่โป้ยข่วย(สำนักของจิ้งโฉวมีโป้ยข่วยเป็นของเล่นหลัก มีติดเต็มหุบเขาเอาไว้ฉายภาพ สื่อสาร เป็นอีเมล์ไม่ใช่จดหมายนะคะ เพราะเราแนบไฟล์ภาพกับเสียงได้ด้วย วิธีคือพอเอาโป้ยข่วยออกมาแล้วใช้มือร่ายมนต์มันก็จะมีแสงเหมือนฉายโปรเจ็คเตอร์ สื่อสารสิ่งที่อยากจะบอกได้ )ช่วยอวี้เอ๋อร์เอาไว้จนได้ อวี้เอ๋อร์รู้สึกประหลาดใจที่หลังจากจิ้งโฉวเก็บน้ำตาจากใจจริง 99 หยดได้แล้ว เขาเปลี่ยนไปมาก มีวิทยายุทธก้าวหน้าขึ้นหลายขั้น จนไล่ตัวเทาเที่ยไปได้ อาจารย์เฉินผู่รีบเข้ามาหาจิ้งโฉวแล้วถามว่ากลับมาทำไม จิ้งโฉวบอกว่าเขากลับมาช่วยอาจารย์ และช่วยชาวบ้านไว้ได้หมดแล้ว อาจารย์บอกว่าเขาเป็นความหวังของคนรัฐเฉิน อวี่เหวินทั่วที่ตามมาทันพอดี บอกว่ารัฐเฉินไม่มีความหวังหลงเหลืออยู่อีกแล้ว จิ้งโฉวต่อสู้กับอวี่เหวินทั่วอย่างดุเดือด และบอกว่าจะสยบอวี่เหวินทั่วในกระบวนเดียว อวี่เหวินทั่วนึกถึงภาพที่เห็นจากกระจกคุนหลุน เสียสมาธิถูกจิ้งโฉวซัดบาดเจ็บ ยอมหนีไป

เฉินผู่เห็นจิ้งโฉวเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน จึงรีบไปตามหาตัวเทาเที่ยที่ฆ่าศิษย์ของตน อาจารย์พยายามจะกำราบตัวเทาเที่ยให้ได้ ตัวเทาเที่ยฆ่าลูกน้องของอวี่เหวินทั่วตายเกลื่อน พอดีกระจกคุนหลุนตกลงกับพื้น อาจารย์ใช้พลังดูดมาแล้วเก็บเอาไว้ในขวดวิเศษ(ขวดนี้เคยเก็บจิ้งโฉวตอนเป็นทารกเพื่อหนีการตามล่าของราชวงศ์สุย) อาจารย์สู้กับตัวเทาเที่ยสุดชีวิต ยอมใช้ไม้ตายคือจับตัวเทาเที่ยแช่แข็ง(freeze)ไว้ เขาใช้พลังเยือกเย็น จนหิมะตกหนัก ชาวบ้านเอาน้ำมาสาดเทาเที่ย จิ้งโฉวเห็นหิมะตกหนักกะทันหันก็ทราบทันทีว่าอาจารย์ใช้วิขาไม้ตาย เพราะวิชานี้จะไม่ใช้สุ่มสี่สุ่มห้า มันจะทำให้คนรอบข้างโดนแช่แข็งไปหมด

อาจารย์ยอมตาย ชาวบ้านยอมตาย เอาขวดวิเศษให้จิ้งโฉวและบอกให้หาของวิเศษชิ้นต่อไป ถ้าออกมาชิ้นหนึ่งชิ้นต่อ ๆ มาก็จะหาเจอได้ในไม่ชา เขาบอกให้จิ้งโฉวหนีไป จิ้งโฉวไม่ยอม อาจารย์ซัดจิ้งโฉวออกจากประตูหมู่บ้านไป แล้วบอกให้อวี้เอ๋อร์ช่วยพาจิ้งโฉวออกจากเขา อวี้เอ๋อร์รับปาก ตัวเทาเที่ยรุกเข้ามา อาจารย์กลั้นใจ ใช้พลังเต็มที่ทั้งหมู่บ้านโดนน้ำแข็งผนึกไว้ ปากประตูหมู่บ้านยิ่งมีน้ำแข็งหนาเกาะ ไม่ว่าจิ้งโฉวจะทุบจะเรียกอย่างไร ก็เข้ามาไม่ได้

จิ้งโฉวทั้งเหนื่อยทั้งเสียใจจนสลบไป หงหงขึ้นเขามาพบเห็นการณ์พอดี อวี้เอ๋อร์ดีใจที่ได้เจอหงหงอีก หงหงหายดีแล้ว สองสาวพาจิ้งโฉวขึ้นรถม้ามังกรขาว ควบขับไปบนฟากฟ้า จิ้งโฉวสลบไม่ได้สติเรียกหาแต่อาจารย์ จิ้งโฉวฟื้นจากสลบ เปิดคำสั่งเสียของอาจารย์ดูในโป้ยข่วย พริบตาที่เปิดโป้ยข่วยฉายแสงภาพอาจารย์เป็นกลุ่มควันบนท้องงฟ้า อาจารย์บอกให้เขาหาของวิเศษให้พบ และแก้แค้นแทนรัฐเฉินให้ได้ จิ้งโฉวแข็งแข็งขึ้นมาก หลังจากผ่านเรื่องร้าย ๆ มา เขาโยนโป้ยข่วยทิ้งและแยกทางกับอวี้เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์ถามแผ่นอักษรกระดองเต่า และบอกที่ค้นหา “หินเจ้าแม่หนี่วา” ให้แก่จิ้งโฉว หินหนี่วาอยู่ที่เยว่เหอเฉิง(月河城)




ที่วังหลวงราชวงศ์สุย หยางซู่อาจารย์ของอวี่เหวินทั่ว กำลังมอมเมาฮ่องเต้ด้วยสุรานารี อวี่เหวินทั่วเข้าเฝ้า เสกสาวเปลวไฟ(เป็นผู้หญิงเปลือยที่เกิดจากเปลวไฟ แข่งกันสาวสายน้ำ(ผู้หญิงเปลือยที่เกิดจากสายน้ำ)ให้ฮ่องเต้ดู ฮ่องเต้ทรงเกษมสำราญมาก หยางซู่บอกว่าอย่าเหลิงถ้ายังอยากให้แม่ปลอดภัย อวี่เหวินทั่วต้องยอมทำตามทุกอย่าง วันนี้เป็นวันเดียวในหนึ่งปีที่เขาจะได้พบแม่ อวี่เหวินทั่วลงไปนอนในโลงวงรีสีเหลืองลงยันต์ หยางซู่ใช้เวทย์มนต์ส่งเขาไปที่เมืองเพลิงโกกันต์ ที่นั่นเขาได้พบกับแม่ อวี่เหวินทั่วร้องไห้และบอกว่าจะมาช่วยแม่ให้ได้

คืนนั้นเขานอนไม่หลับ ทุกครั้งที่ว้าวุ่นใจ เขาจะไปหานาง นางชื่อว่ากูตู่นิ่งเคอ(ถังเยียน)เป็นคนรู้ใจแต่วัยเยาว์ และบอกให้เขาไปหาหนี่วาสือ จากตำราโบราณมีบันทึกไว้ว่า(เวลาเปิดตำราจะมีวิทยากร สาวสวยออกมา ถามว่าอยากรู้อะไร พอบอกไป วิทยากรก็จะแจ้งข้อมูลให้ทราบ ถามตอบได้ แจ้งจบก็กลับเข้าตำราไป เก๋ไหม?) นางหนังสือบอกว่าหนี่วามีทายาทสาวคนสุดท้าย พระนางเก็บหินหนี่วาไว้ที่พระธิดาที่มีนามว่า หยูเสียวเสวี่ย อวี่เหวินทั่วถามว่าต้องทำอย่างไรถึงได้หินมา นางหนังสือ(ซูเซียง书香)บอกว่าให้ควักหัวใจของเสี่ยวเสวี่ย อวี่เหวินทั่วยิ้มอย่างโหดเหี้ยม แต่ซูเซียงบอกอีกว่าจะเอาหินหนี่วามาได้ คน ๆ นั้นต้องมีจิตใจดีสุด ๆ อวี่เหวินทั่วฆ่าคนเยอะไป ไม่มีทางเอาหินมาได้ อวี่เหวินทั่วรีดถาม ซูเซียบบอกว่ามีทางหนึ่งคือต้องล้างคนเก่าออกไป โดยไปล้างตัวในธารเลือด ธารเลือดจะทำให้คนชั่วกลายเป็นคนดีแบบสุดขั้ว แต่ตอนจะกลับเป็นคนเดิม ไม่แน่ว่าจะกลับได้หรือเปล่า อวี่เหวินทั่วบอกเปลี่ยนได้ก็กลับได้ ยังไงเสียเขาก็คืออวี่เหวินทั่วคนเดิม อยู่ดี ถ้าอยากกลับเป็นคนเดิมก็ต้องทำได้ อวี่เหวินทั่วไปแช่ตัวในธารเลือด จึงกลายเป็นคนใหม่ที่ชื่อว่า “เจี้ยนชือ” (หลงใหลในกระบี่)

อวี้เอ๋อร์กับหงหงอยู่ในรถม้ามังกรขาว(ที่ซีจีสุดแย่) อวี้เอ๋อร์ออกอาการเซ็ง ๆ เพราะไม่มีจิ้งโฉว จึงคิดถึงเขาจนมองอะไรก็เห็นเป็นจิ้งโฉวไปหมด หงหงล้อว่านางหลงรักเจ้าทึ่มเข้าแล้ว อวี้เอ๋อร์ไม่ยอมรับ นางจะไม่มีวันรักคนอย่างนั้น แต่เขายังดีกว่าคนแซ่จาง หงหงบอกว่าท่านข่านเป็นคนเก่งไม่มีใครเทียบได้ อวี้เอ๋อร์บอกว่านางจะต้องเอาหินหนี่วามารักษาขาพี่สาวให้ได้ พี่สาวโชคดีที่มีคนแซ่จางคอยปกป้องดูแล

จิ้งโฉวเดินทางเข้าใกล้เมืองเยว่เหอซึ่งอวี้เอ๋อร์บอกว่ามีหินหนี่วาเข้าไปทุกที เมืองนี้เดิมมีวิหารของเจ้าแม่หนี่วา แต่ตอนนี้กลับมีปีศาจเต็มไปหมด จิ้งโฉวพอมาถึงก็หิวจึงเข้าโรงเตี๊ยมไปสั่งซาลาเปามากิน แต่ไม่มีเงินจ่ายจึงถูกซ้อม อวี้เอ๋อร์มาพอดี เขาดีใจมากขอยืมตังค์ 5 หุน แต่นางไม่ยอมให้และบอกว่าไม่รู้จักเขา จิ้งโฉวเอาตลับเลี้ยงแมลงของอวี้เอ๋อร์โยนใส่พวกเถ้าแก่ร้านซาลาเปา พวกเขาเข้าใจผิดว่าจิ้งโฉวกับอวี้เอ๋อร์ และหงหง(คนที่เล่นเป็นหงหงเหลาหน้าซะเหมือนกะเทยมาก)เป็นพวกเดียวกันจึงไล่ตี พอออกไปนอกร้านเท่านั้นเอง พวกปีศาจก็มา ทั้งหมดต่อสู้กับปีศาจ เกือบจะแพ้เพราะปีศาจพวกมากกว่า ทันใดนั้นก็มีนักพรตคนหนึ่งมาช่วยไว้ เขาชื่อว่า เจี้ยนชือ มีวิทยายุทธร้ายกาจมาก และหน้าตาดีเป็นที่ชื่นชอบของหงหง แต่อวี้เอ๋อร์บอกว่าไม่ใช่เสป็ค(หน้าเดียวกับอวี่เหวินทั่วเป๊ะ แต่ไม่มีใครจำได้เล้ย....เอ่อ...นึกออกแล้วตอนอวี่เหวินทั่วปรากฏตัวจะใส่หน้ากากสีทอง ถอดตอนอยู่กับพวกเดียวกัน มิน่าเลยจำกันบ่ได้)

ทั้ง 3 ร่วมเดินทางไปปราบปีศาจที่เมืองเยว่เหอ ซึ่งแต่ละคนก็มีประสงค์หินหนี่วากันทั้งสิ้น ระหว่างทางทั้งพบกับคนที่อวี้เอ๋อร์ไม่ต้องการพบที่สุด เขาชื่อว่าจางเลี่ยเป็นข่านของเผ่าท่าป๋า และมีศักดิ์เป็นพี่เขยของอวี้เอ๋อร์ เดิมทีนางรักอยู่กับเขาแต่เพราะจางเลี่ยถูกไหว้วานให้ขึ้นเป็นข่านปกครองเผ่าโดยแต่งงานกับพี่สาวอวี้เอ๋อร์ ทั้งสองจึงต้องแยกจากกัน อวี้เอ๋อร์ยังโกรธเขาอยู่จึงปั้นปึ่งกับเขามาก จางเลี่ยมีสัมพันธ์อันดีกับซีหวัง(อ๋องประจิม)หลี่ว์เฉิงจื้อเมื่อเห็นว่าเขาโดนปีศาจจับตัวไปจึงรีบมาช่วย เขาพบกับทหารของหลี่เฉิงจื้อสองนาย ทั้งสองพยายามช่วยนายตน แต่จางเลี่ยบอกให้กลับไปดูแลวังของท่านอ๋องไว้ก่อน เรื่องหาตัวท่านอ๋องกลับไปปล่อยให้เป็นหน้าที่เขาเอง ทหารทั้งสองรีบกลับไปตามคำสั่ง

จางเลี่ยร่วมขบวนกับเจี้ยนชึอ จิ้งโฉว อวี้เอ๋อร์และหงหง ไปที่เมืองเยว่เหอ ก่อนไป จางเลี่ยให้เจี้ยนชือ และจิ้งโฉวไปร้านเจี่ยปู้เจี่ย(ห้างดังระหว่างทาง ข้างนอกดูเงียบ ๆ แต่ข้างในมีนักช้อปเต็มห้างเลย) เจ้าของเป็นตระกูลใหญ่หน้าตาเหมือนกันหมด จนแทบแยกไม่ออก จิ้งโฉว อวี้เอ๋อร์ เจี้ยนชือได้เสื้อผ้าใหม่โดยเอาไปลองที่กระจกลอง(กระจกนี้แค่เอาเสื้อทาบตัวก็จะเห็นว่าเวลาใส่แล้วสวยไหม) จิ้งโฉวไปเลือกอาวุธคู่มือแต่มีเงินไม่พอ ควักออกดูมีแค่ “สิบห้า” พอออกเสียงคำว่า สิบห้าก็มีประบี่เล่มหนึ่งออกจากผักมา จิ้งโฉวเลยเอากระบี่เล่มนั้น เจ้าของร้านลดราคาให้เพราะกระบี่เล่มนี้ขี้ขลาด ขี้กลัว ซื้อไปแล้วห้ามเปลี่ยนหรือคืนเด็ดขาด จิ้งโฉวเหลือบไปเห็นยาเฟิง(เหมือนไอโพน แต่ว่าเป็นกำไล ใส่แล้วทำท่านิ้วแบบแฟนพันธ์แท้แล้วโทรหากันได้ เวลาใช้จะเสียพลังมาก ห้ามใช้บ่อย ) เลยถามว่าอะไร เจ้าของร้านบอกส่งเสียงหากันได้ แล้วสาธิตให้ดู อวี้เอ๋อร์เข้ามาเห็นเข้าถูกใจจึงแย่งซื้อไปก่อน จิ้งโฉวเหลือบเห็นกำไลอีกวง เจ้าของร้านบอกรุ่นใหม่กว่า ชื่อ ยาเฟิงอู่(อีกาลม5) ใช้ส่งเสียงหากันได้เหมือนกัน แต่ไม่ทันรับมาเจี้ยนชือก็แย่งไปก่อน จิ้งโฉวเลยต้องเอาของเจ้าของร้านมาใช้ เจ้าของร้านให้คู่มือการใช้มาคนละเล่ม บอกว่าให้ศึกษาให้ดี และได้ออกใบรับประกันตลอดชีพสำหรับกำไลยาเฟิงด้วย ทั้งหมดมีของวิเศษที่ชื่อว่ายาเฟิง(กำไลไอโฟน)แล้วจึงออกเดินทางต่อ

ระหว่างทางเจอกับปีศาจรากไม้ หนุ่ม ๆ จึงไปปราบ ให้อวี้เอ๋อร์และหงหงรอที่ถ้ำก่อน แรก ๆ อวี้เอ๋อร์จะไม่ยอม แต่จิ้งโฉวบอกให้รักษาตัวไว้เพื่อหินหนี่วา อวี้เอ๋อร์จึงยอม ทำให้จางเลี่ยนประหลาดใจแกมไม่พอใจเพราะอวี้เอ๋อร์เอาแต่ใจไม่เคยเชื่อฟังคำพูดใครมากก่อน เจี้ยนชือ และจิ้งโฉวบาดเจ็บจากการต่อสู้ จึงบอกให้จางเลี่ยหนีไป จางเลี่ยได้ยินทางยาเฟิงว่าอวี้เอ๋อร์กำลังตกอยู่ในอันตรายจึงรีบไปช่วย

อวี้เอ๋อร์และหงหงต่อสู้กับสมุนของปีศาจรากไม้ พบว่าพอวมันกลัวไฟ จึงส่งพลังเพลิงจากฝ่ามือฆ่าปีศาจตายเรียบ จางเลี่ยมาถึงพอดี บอกให้อวี้เอ๋อร์รีบออกเดินทางไปยังวิหารหนี่วา แต่อวี้เอ๋อร์ด่าจางเลี่ยว่าเป็นคนทำได้ทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ทิ้งได้แม้กระทั่งเพื่อน หงหงพยายามพูดแทนจางเลี่ยแต่ไม่มีประโยชน์ อวี้เอ๋อร์บอกว่าทิ้งเพื่อนไม่ได้ จึงรีบไปช่วยจิ้งโฉวกับเจี้ยนชือทันที

จิ้งโฉวกับเจี้ยนชือพยายามช่วยเหลือกัน เมื่อปีศาจตามมาเล่นงาน จิ้งโฉวรู้สึกถูกชะตากับเจี้ยนชือมากเลยยอมบาดเจ็บเพื่อปกป้องเขา กระบี่สิบห้าก็ใช้การไม่ได้อ่อนยวบไปหมด จิ้งโฉวเลยต้องใช้มือเปล่าสู้ ทั้งสองโดนพิษรากไม้ กำลังจะกลายเป็นต้นไม้ อวี้เอ๋อร์มาช่วยไว้พอดี จางเลี่ยและหงหงตามมาสมทบ ช่วยกันใช้วิชาแมลงเพลิงจากฝ่ามือเผาปีศาจรากไม้ แล้วหนีไป พอเพลิงดับลง ปีศาจรากไม้ก็ไม่เห็นใครเหลืออยู่อีกแล้ว


ทั้งหมดโซซัดโซเซหนีไปถึงหน้าวิหาร แต่จิ้งโฉวบาดเจ็บสาหัส เจี้ยนชือยังพอช่วยตัวเองได้ จิ้งโฉวล้มลงที่บันได และฝากให้เจี้ยนชือช่วยบอกอาจารย์ด้วยว่าเขาได้ทำตามที่อาจารย์สั่งแล้ว ให้ท่านอย่าได้ห่วง สภาพเขาตอนนี้ต้องตายแน่ ห่วงแต่คำสั่งเสียของอาจารย์จึงให้เจี้ยนชือช่วยไปพูดให้ท่านสบายใจ เจี้ยนชือไม่รับปาก อวี้เอ๋อร์ให้กำลังใจบอกว่าตายได้อย่างไรในเมื่อยังไม่ได้กลับไปช่วยอาจารย์เลย จิ้งโฉวโดนพิษสาหัสเพราะฝีมือไม่อ่อนด้อยที่สุดในคนกลุ่มนี้ อวี้เอ๋อร์ยอมสละพลังช่วยชีวิตจิ้งโฉว จางเลี่ยมาช่วยด้วยอีกแรง จิ้งโฉวจึงหายดี เจี้ยนชือเดินพลังขับพิษออก ทั้งหมดหายดีแล้ว เหลือแต่อวี้เอ๋อร์กับจางเลี่ยที่แทบหมดแรง จิ้งโฉวไม่ค่อยเข้าใจ อวี้เอ๋อร์บอกว่านี่เป็นวิชาของเผ่าท่าป๋าซึ่งเป็นเผ่ากึ่งคนกึ่งเทพ ดังนั้นการช่วยเหลือมนุษย์จึงเป็นหน้าที่เหมือนกัน จางเลี่ยคุกเข่าสำนึกผิดที่ทิ้งทั้งสองไปตอนที่ตกอยู่ในอันตราย เจี้ยนชือให้อภัย จางเลี่ยจึงลุกขึ้น

จิ้งโฉวอาสาเปิดประตูวิหาร โดยการแหกปากตะโกนว่ามีใครอยู่ไหม เขาร้องว่าตัวเองคือราชาแห่งพิภพ ไม่รู้ยังไง ประตูอยู่ ๆ ก็เปิดออกมาจนได้ เมื่อเข้าไป เหมือนได้เข้าไปอีกโลกหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยดอกเมิ่งถานฮวา(ดอกถานในฝัน) หงหงเด็ดมาดม แล้วหายตัวไป จางเลี่ยหยิบมาดมบ้างก็ได้ยินเสียงหวาน ๆ มาเรียกชื่อ พอหันหลังไปมองก็เจอหน้าสวยยิ้มหวานของอวี้เอ๋อร์ แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตา อวี้เอ๋อร์เดินอยู่ข้างหน้าแท้ ๆ อวี้เอ๋อร์ เจี้ยนชือ จิ้งโฉวเห็นจางเลี่ยหายแว๊บไปโดยได้ยินเขาพูดว่า “ฝากอวี้เอ๋อร์ด้วย” อวี้เอ๋อร์จะกลับไปหาแต่เจี้ยนชือบอกว่าปีศาจอยู่ไหนยังไม่เห็นแล้วจะช่วยอย่างไร ให้หามันให้เจอก่อน ทั้งสามเดินทางไปถึงบ้านหลังหนึ่ง พอเดินเข้าไปก็เจอปีศาจสาวหัวร่อเสียงดัง เกิดการต่อสู้กันขึ้น พอดีมียายแก่แซ่หม่า(เจิ้งเพ่ยเพ่ย) มาช่วยไว้ พอถามว่านางเป็นใครก็ไม่ยอมตอบ แต่ทุกคนรู้ว่านางต้องรู้ประวัติของปีศาจสาวแน่เพราะนางเรียกปีศาจสาวว่าหลูเยียน

ยายเฒ่าหม่าเล่าให้ฟังว่าหลูเยียนเป็นบุตรสาวบุญธรรมของนาง ทั้งสองคนเปิดโรงเตี้ยมอยู่ในเมืองนี้ หลูเยียนหน้าหน้าตาขี้เหร่โดนรังแกเสมอ วันหนึ่งแขกของร้านด่านางว่าอัปลักษ์ แต่หลี่เฉิงจื้อ มาช่วยไว้ นางจึงหลงรักเขา รอเขามางานเทศกาลดอกเมิ่งถานทุกปี หลูเยียนแอบหลงรักเขาเงียบ ๆ มาหลายปี ชีวิตนางมีความสุขที่สุดเมื่อได้เจอเขา เขาบอกให้นางเชื่อมั่นในตัวเอง จนนางเปลี่ยนไปมาก มั่นใจขึ้น ไม่เดินก้มหน้าก้มตาอีก และไม่ยี่หระกับคำติฉินนินทา หรือซุบซิบของชาวบ้านอีก ยายเฒ่าหม่ารู้ว่านางรักอ๋องประจิม จึงให้นางสารภาพกับเขา นางแต่งตัวสวยรอจนเขามา เขามอบภาพให้บอกว่าปีนี้จะมาเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เขามอบภาพวาดของนางให้ เป็นภาพหญิงสาวสวยและบอกว่าสาวงามในภาพคือหลูเยียนในสายตาเขา ที่งดงามเหมือนจิตใจของนาง หลูเยียนคิดว่าเขาไม่รังเกียจ จึงกล้าสารภาพ แต่หลี่เฉิงจื้อบอกว่านางคงเข้าใจผิด เขาไม่ได้ให้ภาพเพราะสื่อว่ารักนางหรอก แต่ให้เป็นของที่ระลึกในการลาจากต่างหาก หลูเยียนเสียใจมากวิ่งหนึไป  เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามชม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 25, 2012, 08:03:00 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #3 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2012, 12:48:01 AM »


นางวิ่งไปร้องไห้ไป ชนใครก็ไม่สน คืนนั้นนางกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย แล้วเดินไปในดงเมิ่งถานฮวา บอกความในใจ พอดีเหลือบไปเห็นดาวแดงบนฟ้า นางพึมพำกับดาวแดงและบอกว่าขอให้นางสวยและขอให้นางได้สมหวังกับหลี่เฉิงจื้อ เลือดที่ข้อมือไหลโดนดอกไม้จนแดงเป็นหย่อม ๆ นางล้มลงสลบไป พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่บนฟ้า มีสาวชุดดำแสนสวยที่หน้าตาเหมือนตัวเองทุกกระเบียด นางบอกว่านางคือจิตวิญญาณอันแท้จริงของหลูเยียนเองด้วยอำนาจของดาวแดงวิบัติ(ชื่อกว้านเยาซิง)ที่จับตามองความทุกข์ของหลูเยียนตลอด เมื่อได้ยินคำอธิษฐานของนาง จึงมาบันดาลให้สมหวัง ตอนนี้เอาหน้าสวย ๆ ของนางไปแล้วไปจับหลี่เฉิงจื้อมาเสียจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป ปีศาจหลูเยียนบอกจะให้คนทั้งเมืองมาอยู่ในฝัน ถึงตอนนั้นหลูเยียนจะทำอะไรก็ได้ตามใจ แม้หลูเยียนจะเชื่อว่ายาเฒ่าหม่าดีกับนางแต่ก็ไม่อยากเป็นคนเดิมอีก หลูเยียนยอมตาม ในที่สุดก็ถูกปีศาจเกลี้ยกล่อมสำเร็จ

นางเฒ่าหม่าเห็นว่าลูกสาวหายไปจึงออกตามหา พบนางหายใจรวยรินอยู่ในดงดอกเมิ่งถาน จึงพากลับมารักษา หลูเยียนเพ้อตลอด เหงื่อไหลท่วม แล้วแน่นิ่งไป ที่หน้าบ้านมีปีศาจหลูเยียนชุดดำมาหาเรื่อง นางต่อสู้กับมันจนบาดเจ็บจึงต้องแปลงร่างเป็นมังกรทองมาสู้ แต่ก็สู้ไม่ได้ นางยืมอิทธิฤทธิ์ของหนี่วาแล้วผงาดสูงปล่อยแสงสีทองออกมาสยบนางปีศาจชุดดำได้ นางปีศาจชุดดำหลูเยียนหนีไป



ภาพนางปีศาจชุดดำจับหลี่เฉิงจื้อไว้ปรากฎต่อหน้าอวี้เอ๋อร์ ตอนนี้ทุกคนทราบเรื่องราวหมดสิ้นแล้ว นางเฒ่าหม่าบอกว่าในเมื่อต้าตี้หวงเจอะ(ราชันพิภพ)มาเอง นางก็จะบอกให้ว่าความจริงแล้วนางเป็นบริวารของเจ้าแม่หนี่วา เป็นผู้เฝ้าธิดาเจ้าแม่ รอว่าสักวันนางจะตื่นมาช่วยมวลมนุษย์ แต่ในเมื่อเมืองเย่เหอต้องตกอยู่ในอำนาจของปีศาจสาวชุดดำซึ่งเป็นปีศาจแห่งความฝันธิดาของนางเอง การนี้เจ้าแม่เคยพยากรณ์อยู่ก่อนแล้ว พระนางบอกว่าหากเกิดเรื่องก็ให้ทำลายทุกอย่างในเมืองนี้เพื่อไม่ให้เป็นเภทภัยต่อพิภพมนุษย์ นางเฒ่าหม่าจึงยอมตายพร้อมกับปีศาจสาวชุดดำโดยการเปิดกลไกลทำลายทันที เวลาของกลไกลกำลังเดินไปสู่การทำลายล้าง แต่เมื่อหนึ่งในสามคนนี้มีราชันพิภพซึ่งสามารถปลุกธิดาหนี่วาผู้มีหินศักดิ์สิทธิ์ในตัวให้ฟื้นได้ นางก็มีความหวังขึ้นมาบ้าง เจี้ยนชือแยกทางกับจิ้งโฉวเพราะจิ้งโฉวบอกว่าจะไปช่วยอวี้เอ๋อร์ที่ถูกนางปีศาจหลูเยียนจับตัวเข้าไปในฝัน จิ้งโฉวมอบกระปุกวิเศษให้เจี้ยนชือไป เจี้ยนชือฝ่าด่านเทพธิดาองครักษ์จนหาตัวธิดาหนี่วาและนำธิดาหนี่วาใส่กระปุกวิเศษของจิ้งโฉวออกมาจนได้ ด้านอวี่เหวินทั่วที่ตอนนี้มีสภาพเป็นเพียงเงาเท่านั้น เดินทางมาพร้อมกับตู๋กูนิ่งเคอและซูเซียงเพื่อให้เจี้ยนชือกลับมาประกบกับเงาของอวี่เหวินทั่ว แล้วกลายเป็นจอมโหดคนเดิม เจี้ยนชือฝีมือสูงส่งต่อสู้จนพวกตู๋กูนิ่งเคอต้องถอย แต่เขาก็สงสัยคำพูดของอวี่เหวินทั่วที่บอกว่าเขาและมันเป็นคน ๆ เดียวกัน แต่เขาไม่มีเวลาคิดมากมายก็รีบเข้าฝันไปช่วยจิ้งโฉวกับอวี้เอ๋อร์

คนทั้งหมดเผชิญหน้ากับหลูเยียนชุดดำที่พาพวกเขาเข้าไปในฝันของตนเองหลายครั้ง จิ้งโฉวคิดถึงอาจารย์และคนที่หมู่บ้านแดนสงบ แต่ก็มุ่งหมายช่วยอวี้เอ๋อร์ทุกครั้งที่รู้ว่านางตกอยู่ในอันตราย เจี้ยนชือไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครกันแน่ เลยเริ่มงง ๆ เมื่อเห็นอดีตของคนที่ชื่ออวี่เหวินทั่ว เขาไม่แน่ใจว่าเป็นคน ๆ เดียวกับตัวเองหรือเปล่า อวี้เอ๋อร์ก็เห็นภาพคนรักเก่าก็คือจางเลี่ยแต่งงานกับพี่สาวตนเอง คนทั้งหมดถูกจับเข้าไปอยู่ในความฝันจนวุ่นวายไปหมด นางเฒ่าหม่าให้ดาบตัดผันแก่เจี้ยนชือเพื่อให้เจี้ยนชือและพรรคพวกเข้าไปในฝันของหลูเยียน ช่วยหลูเยียนให้พ้นจากการหลงผิด

ทั้งสามไปเจอหลูเยียนที่เป็นฮองเฮาของหลี่เฉิงจื้อในโลกที่นางสร้างขึ้นซึ่งเป็นโลกแห่งความฝัน นางเพิ่งทราบว่าการได้อยู่กับเฉิงจื้อก็เหมือนไม่ได้อยู่ เพราะเขาสนใจแต่งานบ้านเมือง จนแทบจะไม่มีเวลาอยู่กับนางเลย ทุกคนเกลี้ยกล่อมให้นางยอมรับความจริงและพาคนที่ตนรักกลับสู่โลกแห่งความจริงเสีย ฮองเฮาหลูเยียนคล้อยตาม แต่เมื่อจะให้ทำจริง ๆ นางกลับทำไม่ลง เพราะนั่นคือต้องใช้พั่วม่งเตา(ดาบตัดฝัน)สังหารสามีสุดที่รักเสีย หลูเยียนกลายร่างเป็นปีศาจชุดดำอีกครั้งและทำร้ายผู้คนอีก เฉิงจื้อนึกไม่ถึงว่าหลูเยียนจะแปรเปลี่ยนไปเช่นนี้ พวกเจี้ยนชือจับฮองเฮาหลูเยียนไป(ตอนนี้ตัวละครจะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเพราะอยู่ในความฝันอะไรก็เกิดขึ้นได้แล้วแต่ตัวคน ๆ นั้นจะคิดหรือจิตของคน ๆ นั้นยังยึดติดอยู่)ไปเป็นตัวประกัน ฮ่องเต้ในโลกแห่งความฝันอย่างเฉิงจื้อยอมตายเพื่อแลกกับอิสรภาพของนาง หลูเยียนซึ้งใจมาก ทุกคนกลับออกมาจากฝันอยู่ที่หน้าประตูของวิหารเจ้าแม่หนี่วาอีกครั้ง เฉิงจื้อบอกว่าตนรักหลูเยียน คนรักทั้งสองจึงเข้าใจกันและโลกแห่งความฝันก็สูญสลายไป

เจี้ยนชือ อวี้เอ๋อร์ จิ้งโฉวกลับไปหานางเฒ่าหม่า ตอนนี้กลไกลเริ่มทำงานแล้วแต่ธิดาหนี่วาที่นอนนิ่งยังไม่ตื่น ไม่ว่าเจี้ยนชือ อวี้เอ๋อร์หรือจิ้งโฉวจะเรียกก็ไม่ตื่น ทุกคนผิดหวังมาก แต่ก็ยังต้องพยายามระงับไม่ให้กลไกลของเมืองนี้แตก จนเป็นมหัตภัยต่อมวลมนุษย์ เจี้ยนชือและจิ้งโฉวจึงต้องเข้าไปในฝันของเสียวเสวี่ยเพราะเข้าใจว่าที่เสียวเสวี่ยไม่ตื่นคงมีอะไรในใจ เมื่อเข้าไปถึงทั้งสองกลับเจอโลกอันขาวบริสุทธิ์และวิหารของเจ้าแม่ ทั้งสองคนถูกดูดเข้าไปในโลกเร้นลับ ในนั้นมีเจ้าแม่หนี่วา(หมีเซี๊ยะ)ที่กำลังปะท้องฟ้าที่รั่วอยู่ ทั้งสองคนบอกเจ้าแม่ว่าจะช่วยเอง พอปิดรูร้าวรูรั่วของโลกได้ ก็กลับออกมา คราวนี้ทั้งสองลองร้องเรียกเสียวเสวี่ยพร้อมกัน นางลืมตาขึ้นมา มองเห็นจิ้งโฉวก่อน ค่อยมองเห็นคนอื่น ๆ นางงดงามสุดฟ้าสุดดิน จนแม้แต่อวี้เอ๋อร์ยังตะลึง จิตใจของเสียวเสวี่ยบริสุทธิ์และไม่ค่อยเข้าใจเรื่องทางโลกจึงบอกให้ทุกคนแนะนำด้วย แต่นางไม่ได้ทักทายจิ้งโฉว จิ้งโฉวไม่ยอมจึงท้วงว่าทำไม่ไม่กล่าวทักทายเขา เสียวเสวี่ยะบอกว่า ไม่ต้องเพราะรู้ดีว่าจิ้งโฉวคือราชันพิภพ เนื่องจากพระมารดาหนี่วาบอกไว้ว่าคนที่นางลืมตามาเห็นก็คือราชันพิภพทีจะเป็นผู้สอนให้นางรู้จักสิ่งต่าง ๆ ในโลกมนุษย์นั่นเอง


จิ้งโฉวดีใจที่ตนเองนอกจากเป็นรัชทายารัฐเฉินแล้วยังเป็นราชันพิภพอีก เขารู้สึกว่าไม่ค่อยคู่ควรเท่าไหร่จึงให้เรียกตนเองว่า “ว่าที่ราชันพิภพ” ไปก่อน แต่แน่นอนในอนาคตเขาต้องเก่งและเท่ห์อย่างเจี้ยนชือให้ได้ เจี้ยนชือแสดงความยินดีที่จิ้งโฉวก็คือราชันพิภพ เสี่ยวเสวี่ยกับนางเฒ่าหม่าที่เป็นมังกรเทพยดาร่ายเวทย์จนเมืองเยว่เหอกลับมาสงบสุขอีกครา

อวี้เอ๋อร์พยายามจะควักเอาหินหนี่วาออกจากหัวใจของธิดาหนี่วาที่นามว่าเสียวเสวี่ยแต่ต้องกระเด้งออกมา เข้าใกล้ไม่ได้ เพราะนี่เป็นอำนาจพิทักษ์ธิดาหนี่วา เสียวเสวี่ยบอกว่าหากอวี้เอ๋อร์อยากได้หัวใจ(หัวใจของนางคือหินเจ้าแม่หนี่วา)ของนางขอให้มีเหตุผลสมควร นางยินดีจะให้ จิ้งโฉวปล่อยเฉิงจื้อและหลูเยียนออกมาจากกระปุกวิเศษที่เขาเก็บสองคนนี้ออกมาจากโลกแห่งความฝัน ทั้งสองปรับความเข้าใจกัน เมืองเยว่เฉิงกลับมาสุขสงบดังเดิม และจื้อเฉิงสัญญากับหลูเยียนว่าเขาจะทำให้ประเทศสงบสุขและกินดีอยู่ดี เมื่อใดที่ประชาราษฎร์หน้าชื่นตาบาน จะเป็นวันที่เขากลับมาหาหลูเยียนอีกครา

เจี้ยนชือเริ่มสงสัยในสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านมา ตอนอยู่ในฝันเขาพบกับจิตใต้สำนึกของตนเอง เขาเห็นหญิงวัยกลางคนที่บอกว่าเป็นแม่แต่กลับบีบคอเขา เขาเห็นอวี่เหวินทั่วที่บอกว่าเป็นคน ๆ เดียวกับเขา จึงรู้สึกกลุ้มใจและสงสัยใจมาก จิ้งโฉวมาเห็นเข้าเมื่อสอบถามแล้วจึงบอกว่าอะไรที่เราพบในฝันจะเป็นเรื่องในจิตใต้สำนึกอย่างที่นางเฒ่าหม่าบอก เจี้ยนชือรู้สึกกังวลใจนัก จางเลี่ยเริ่มสงสัยในตัวเจี้ยนชือ เพราะชื่อสำนักไม่มีในทำเนียบบู๊ลิ้ม โดยเฉพาะหากก่อตั้งมานับร้อยปีอย่างที่เจี้ยนชือบอก ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้จัก

หลี่ว์เฉิงจื้อให้รางวัลกับเจี้ยนชือและจิ้งโฉวที่ช่วยตนเอาไว้ได้ เจี้ยนชือไม่รับแต่จิ้งโฉวเก็บเงินไปหมด เสียวเสวี่ยผู้ไร้เดียงสาสงสัยเหลือเกินว่าเงินนี่มันดีอย่างไร แต่ด้วยสัมผัสของนาง นางรู้ดีว่ามันต้องสำคัญมาก คืนนั้นพอดีมีงานฉลองทุกคนไปเที่ยวในงาน เสียวเสวี่ยดีใจ เดินเล่นอย่างสนุกสนานโดยมีจิ้งโฉวและเจี้ยนชือคุ้มกัน พวกจางเลี่ยพยายามแยกคนทั้ง 3 ออกจากกัน จิ้งโฉวจิ้งไปล่อพวกจางเลี่ยไปอีกทาง พอดีไปพบกับอวี้เอ๋อร์ เขาขอปรับความเข้าใจและขอเป็นเพื่อนกับอวี้เอ๋อร์

ด้านเจี้ยนชือคุ้มกันเสียวเสวี่ยตลอดทาง เขาได้รับแก้วผลึกรูปดอกบัวจากนาง เจี้ยนชือดีใจมาก ตู๋กูนิ่งเคอที่คอยติดตามดูพฤติกรรมของคนรักหลังแช่ตัวในธารเลือดตลอดเวลาเห็นเข้า จึงหึงหวง แปลงตัวเป็นสาวชาวบ้านมาเตือนว่าห้ามไปรักหญิงอื่นเพราะเขาเป็นของนางคนเดียว อวี่เหวินทั่วเงา(ตัวชุดดำที่เป็นเงาเท่านั้น ตัวจริงคือเจี้ยนชือซึ่งเป็นอวี่เหวินทั่วหลังล้างตัวในธารเลือด)มาหัวเราะเยาะนิ่งเคอที่หึงหวงไม่เข้าท่า

เจี้ยนชือเริ่มรู้สึกตัวว่าผิดศีลไป จึงคืนของขวัญให้เสียวเสวี่ย เสียวเสวี่ยขอเอาไปให้จิ้งโฉวแทน นางจูงมือเขาจะเดินไปข้างหน้าแต่รู้สึกว่าเขาแปลกไป หงหงตามมาเอาควันสลบใส่เสียวเสวี่ยแล้วจับตัวไป เจี้ยนชือจะไปช่วยแต่ถูกดินยึดขาไว้

ด้านอวี้เอ๋อร์นางชี้จุดชาจิ้งโฉว หงหงนำรถม้ามังกรขาวมาพอดี พวกเขานำตัวเสียวเสวี่ยไปที่เผ่าท่าป๋า ก่อนไปอวี้เอ๋อร์บอกจิ้งโฉวว่าของวิเศษที่สามคือเสินหนงติ่งนั้นอยูที่เผ่าของนางเอง จิ้งโฉวโกรธที่อวี้เอ๋อร์ไม่เห็นแก่ความเป็นเพื่อนจึงทำกับเขาเช่นนี้ เจี้ยนชือตามมาสมทบ ทั้งสองรีบตามพวกอวี้เอ๋อร์ไป โดยการขี่กระบี่ ชื่อหลงหยา(เขี้ยวมังกรแดง)ของเจี้ยนชือบินตามรถม้ามังกรขาวไป จิ้งโฉวตอนแรกอยากขี่กระบี่สืออู่ไป แต่กระบี่ไม่แรงพอจึงต้องขึ้นกระบี่หลงหยาของเจี้ยนชือ ทั้งสองคนได้ยาเฟิงที่เจี้ยนชือให้เสียวเสวี่ยไว้จึงตามมาถูกทางจนถึงเผ่าท่าป๋า ที่ปากทางเข้าทั้งสองหลงอยู่ในค่ายกลที่เป็นหินลวงตาเบื้องหน้า แต่โชคดีที่ได้กระบี่สืออู่นำทางจึงผ่านหินลวงตาไปได้(กระบี่สืออู่ก็เหมือนจิ้งโฉวนั่นแหละ เวลาคับขันเหมือนจะพึ่งพาได้ แต่กลับพึ่งพาไม่ได้ แต่ตอนคิดไม่ถึง ฉุกเฉินจริง ๆ ก็เกิดช่วยได้ เป็นที่พึ่งได้ขึ้นมาซะงั้น)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 19, 2012, 12:48:56 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #4 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2012, 12:50:26 AM »



เมื่อมาถึงเผ่าท่าป๋า อวี้เอ๋อร์ก็รีบไปพบกับพี่สาวที่ป่วยเป็นอัมพาตทันที ที่แท้จางเลี่ยเดิมเป็นทหารเอกของเผ่าที่ผูกสมัครรักใคร่กับอวี้เอ๋อร์ แต่เมื่ออวี่เหวินทั่วมารุกรานเพื่อชิงเสินหนงติ่ง เขาทำร้ายคนเผ่าท่าป๋าไปมาก ทำให้พระบิดาของอวี้เอ๋อร์ต่อสู้จนสูญสิ้นพลัง พระองค์ใช้พลังขุมสุดท้ายแปลงร่างเป็นค่ายกลหินลวงตาคุ้มครองเผ่าท่าป๋าเอาไว้ ทำให้อวี่เหวินทั่วเข้ามารุกรานอีกไม่ได้ ตอนที่ต่อสู้กันนั้นเอง เยว่เอ๋อร์พี่สาวของอวี้เอ่อร์จึงขาพิการ ก่อนพระบิดาแปลงร่างเป็นค่ายกลหินลวงตาได้สั่งให้จางเลี่ยครองเผ่าต่อไปและแต่งงานกับเยว่เอ๋อร์ จางเลี่ยจึงต้องทำตามคำสั่ง ทำให้อวี้เอ๋อร์เสียใจมาก หนึ่งปีให้หลังในวันไหว้ระลึกวันสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของอวี้เอ๋อร์ เกิดคำสาปประหลาดขึ้น ไม่ว่าใครก็ต้องสังเวยคำสาปโดยกลายเป็นกระต่ายไปทุก ๆ ปี ทำให้ประชากรของเผ่าท่าป๋าเดือดร้อนและร่อยหรอลงไปมาก ด้วยเหตุนี้อวี้เอ๋อร์ต้องออกไปหาหินหนี่วามาแก้คำสาป

พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันไหว้พระบิดาอีกแล้ว อวี้เอ๋อร์เล่าความเป็นมาของเผ่าให้เสียวเสวี่ยฟังที่ริมหน้าผาซึ่งด้านล่างเป็นที่ซ่อนเสินหนงติ่ง ตั้งแต่เสียวเสวี่ยเข้าเมืองมาก แรกที่ได้อุ้มกระต่าย นางก็สัมผัสถึงความไม่ชอบมาพากลแล้ว นางบอกว่ายินดีให้เอาหัวใจไปช่วยชาวเผ่าที่ถูกสาปให้เป็นกระต่าย เสียวเสวี่ยเอากระจกดึงใจที่เยว่เอ๋อร์มอบให้อวี้เอ๋อร์มาควักหัวใจเสียวเสวี่ยไปทาบกับอก พอดี เจี้ยนชือและจิ้งโฉวเข้าเมืองมาได้ จึงรีบเข้าขัดขวาง จางเลี่ยมาถึงพอดี เกิดการต่อสู้กันขึ้น เจี้ยนชือพยายามช่วยเสียวเสวี่ยจนตกเขาไปพร้อมกับเสียวเสวี่ย ส่วนจิ้งโฉวโดนจับไปขังคุก

อวี้เอ๋อร์ไปช่วยจิ้งโฉวเอาไว้ก่อนที่จะถูกหงหงทรมานเอาหนอนให้กินจนท้องแตกตาย จิ้งโฉวต่อรองกับอวี้เอ๋อร์จนนางยอมร่วมมือ เพราะตลอดทางที่ผ่านมา นางไม่อยากฆ่าเสียวเสวี่ยเลยแม้แต่น้อย อวี้เอ๋อร์พยายามช่วยจิ้งโฉว โดยนำเขาใส่ไว้ในกระปุกวิเศษเพื่อจะได้เล็ดลอดสายตาของคนอื่น แต่อวี้เอ๋อร์เผลอวางกระปุกไว้ในน้ำยาล้างขา ของเยว่เอ๋อร์ ตอนที่นางพยายามล่อพวกทหารให้เบนความสนใจไปจากที่ซ่อน จึงทำให้กระปุกวิเศษที่มีจิ้งโฉวอยู่ข้างใน ติดกับถังใส่ยาร้อน ๆ ไปถึงห้องของเยว่เอ๋อร์โดยบังเอิญ

เจี้ยนฉือตกลงไปในเหวกับเสี่ยวเสวี่ย ใต้หุบเหวหนาวมาก เสียวเสวี่ยสลบไป เจี้ยนชือพยายามช่วยนางโดยกอดให้ความอบอุ่น เพื่อรักษาชีวิตไว้(ฮั่นแน่........ ^.^) เจี้ยนชือได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจใช้พลังบังคับกระบี่ให้ลอยพาขึ้นเหวไปได้ จึงต้องอยู่ก้นเหว เสียวเสวี่ยฟื้นขึ้นมา ขอบคุณที่เจี้ยนชือช่วยชีวิตนางเอาไว้ นางรู้สึกได้ว่าเจี้ยนชือหัวใจเต้นแรงใช่เรียกว่ารักหรือเปล่า แต่เจี้ยนชือปฎิเสธออกทะเลไปเสียไกล

จางเลี่ยกับอวี้เอ๋อร์ไปไหว้หลุมศพพระบิดาด้วยกัน อวี้เอ๋อร์ตัดพ้อเขา แต่ตอนนี้นางตัดใจได้แล้ว และเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น จึงกอดและบอกลาให้ทุกคนยอมรับชะตากรรมของตนไปตามครรลอง คือ จางเลี่ยก็เป็นท่านข่านครองเผ่าและดูแลพี่สาวนางไปตามหน้าที่ ส่วนนางก็จะเป็นน้องสาวที่ดี เมื่อคลายปมในใจได้แล้ว ทั้งสองก็มีจิตใจแช่มชื่นขึ้นมา โดยที่หารู้ไม่ว่ามีคนแอบมองพวกเขาอยู่ คน ๆ นี้ก็คือเยว่เอ๋อร์นั่นเอง สายตาของนางมีแต่ความแค้น ที่แท้ขาของนางไม่ได้พิการเลย

เยว่เอ๋อร์กลับไปที่ห้อง บริวารนำยาล้างขามาให้ เยว่เอ๋อร์ไล่คนออกไปแล้วบันดาลโทสะ ร่างอันอ่อนแอสวยงามกลับกลายเป็นปีศาจกระต่าย จิ้งโฉวที่อยู่ในกระปุกวิเศษร้อนจนต้องหาทางเปิดฝากระปุกออกมา เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ที่นางปีศาจกระต่ายกินคน ตอนนั้นเอง จางเลี่ยก็เข้ามา ปีศาจคืนร่างเป็นคนอ่อนแอ น่าสงสารเหมือนเดิม จิ้งโฉวพยายามหาทางบอกความจริงให้จางเลี่ยทราบ แต่จางเลี่ยไม่สนใจ พูดปลอบใจเยว่เอ๋อร์ แล้วก็นำกระปุกออกจากห้องไป เยว่เอ๋อร์ปีศาจกระต่ายคิดหนัก นางต้องดำเนินการอะไรสักอย่างแล้ว




อวี้เอ๋อร์พาพี่สาวไปนั่งรถเข็น ทั้งสองคุยกันเรื่องจางเลี่ย อวี้เอ๋อร์ยืนยันว่าเรื่องระหว่างนางกับเขาเป็นอดีตไปแล้ว และรับปากว่าเมื่อเยว่เอ๋อร์ออกจากถ้ำพักฟื้นหลังม่านน้ำตก นางจะเอาหินหนี่วามารักษาอาการเท้าพิการให้ได้ เยว่เอ๋อร์เข้าถ้ำโอสถไป ที่แท้นางคือปีศาจกระต่ายที่อาศัยร่างขององค์หญิงใหญ่ท่าป๋าเยว่เอ๋อร์ทำชั่วและดูเอาพลังของมนุษย์มาเพิ่มพลังให้ตัวเอง เยว่เอ๋อร์นั้นตายไปนานแล้ว หงหงผู้มีพฤติกรรมทรยศอวี้เอ๋อร์ครั้งแล้วครั้งเล่าก็ถูกนางปีศาจกระต่ายควบคุมเอาไว้เนื่องจากจับสามีของนางมาไว้เป็นตัวประกัน หงหงเข้ามารับคำสั่งและทวงสัญญาว่าสามีของนางจะต้องฟื้นคืนชีวิตมา

ปีศาจกระต่ายให้หงหงเอาน้ำแข็งพิษนิลกาฬที่สะสมอยู่ที่ศพของสามีหงหงไปใส่ในตัวอวี้เอ๋อร์ พิษร้ายนี้จะทำให้อวี้เอ๋อร์มีขนกระต่ายงอกออกมา ถึงตอนนั้นปีศาจกระต่ายก็จะป้ายความผิดให้อวี้เอ๋อร์ทั้งหมด ในฐานะที่มาแย่งผู้ชายที่นางรักไป(อ้าว...นังปีศาจกระต่ายมันรักจางเลี่ยหรือนี่ ดูเหมือนจิตใจมันจะตรงกับเยว่เอ๋อร์นะ)


อวี้เอ๋อร์ไปขอกระปุกวิเศษที่ข้างในบรรจุจิ้งโฉวคืนจากจางเลี่ย นางพาเขาออกไปนอกค่ายกลหินลวงตา แต่ว่าจิ้งโฉวไม่ยอม ด่าว่าอวี้เอ๋อร์ว่าไม่มีหัวจิตหัวใจ แล้ววิ่งกลับเข้าค่ายกลหินไป อวี้เอ๋อร์ตามมาระหว่างทางเจอหงหง หงหงเอาน้ำแข็งพิษนิลกาฬขว้างใส่อวี้เอ๋อร์จนนางสลบไป

ด้านเจี้ยนชือได้ยินเสียงแปลก ๆ เขาวิ่งไปจนกลิ้วหล่นไปลึกกว่าเดิม เมื่อตื่นจากสลบเห็นเสียวเสวี่ยที่นอนพริ้มตาอยู่ข้าง ๆ ก็รู้ว่านางมาช่วยเขาเอาไว้จึงตกลงมาด้วยกัน ที่ก้นปลักน้ำแข็งเป็นที่เก็บรักษาเสินหนงติ่ง ของวิเศษที่มีอานุภาพรักษาทุกโรค(30 บาทหรือเปล่าไม่รู้) เมื่อเจี้ยนชือเข้าใกล้ก็มีปฎิกิริยาทันที เลือดไหลออกเจ็ดทวาร โดนพลังกระแทกทำร้ายจนร่อแร่(เข้าใจว่าคนที่ทำร้ายเจ้าของเสินหนงติ่งคืออวี่เหวินทั่วและอวี่เหวินทั่วเป็นเจี้ยนชือภาคร้ายดังนั้น กระถางจึงมีปฎิกิริยากับเจี้ยนชือ ส่งพลังมาต่อต้านเจี้ยนชือ)

เสียวเสวี่ยพยายามใช้พลังในฐานะธิดาหนี่วา เป็นมารดาแห่งมวลมนุษย์แต่ไม่ว่าใช้พลังเท่าไหร่ก็ช่วยเจี้ยนชือไว้ไม่ได้ วิญญาณทั้งหมดที่เรียกว่าซันหุนลิ่วพั่ว(สามจิตหกวิญญาณ-ความจริงต้องเจ็ดวิญญาณ เรียกว่า ซันหุนชีพั่วมากกว่านะ)ออกจากร่างไป และทัดทานไม่ให้เสี่ยวเสวี่ยใช้พลังเรียกวิญญาณคืนมาเข้าร่างเพราะเกรงว่าเสี่ยวเสวี่ยจะหมดพลัง เสียวเสวี่ยไม่ยอม เรียกจนวิญญาณทั้งหมดเข้าร่างมาจนได้ แต่ตัวนางก็สะบักสะบอมจนร่างเดิมที่ท่อนล่างที่เป็นงูปรากฏออกมา


นิ่งเคอและซูเซียงเห็นเหตุการณ์ทางลูกแก้ว เพราะอวี่เหวินทั่วเงาก็เกิดปฎิกิริยาทางร่างกายเมื่อเจี้ยนชือเกือบจะตาย ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอย่างแยกไม่ออก เจี้ยนชือเจ็บ อวี่เหวินทั่วที่เป็นเงาก็เจ็บเช่นกัน นิ่งเคอพยายามช่วย แต่เจี้ยนชือดูท่าจะไม่รอด ซูเซียงรีบเปลี่ยนร่างเป็นหนังสือ เปิดไปมาพรึ่บพรั่บเพื่อหาทางช่วย(หนังสือเปิดหน้าเองเหมือนโดนลมพัด เป็นการหาข้อมูลของนางซูเซียง(นางหนังสือ แรก ๆ เห็นหน้าอ่อน แต่ความจริงหน้าแก่ แก่พอ ๆ กับวิชาของนางนั่นแหละ))

นางซูเซียงกลายร่างกลับเป็นคนเหมือนเดิม บอกว่ามีทางช่วยเจี้ยนชือได้คือต้องให้อวี่เหวินทั่วไปประกบวิญญาณที่ออกมาจากร่างเจี้ยนชือ อวี่เหวินทั่วเงาจึงไปหาเสียวเสวี่ยเพื่อเอาหินหนี่วา ขณะที่อวี่เหวินทั่วเงากำลังจะดูดหินหนีวาจากใจเสียวเสวี่ยไป แต่ วิญญาณทั้งหกของเจี้ยนชือไม่ยอม จึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น เสียวเสวี่ยร้องห้าม ด้วยความต้องการคุ้มครองเจี้ยนชือ ทำให้วิญญาณทั้งหกของเจี้ยนชือ(แทนด้วยหูเกอชุดขาว 1 คนซึ่งแยกร่างเป็นอีก 6 ร่าง 6 สีได้ ในแต่ละร่างสีจะมีอารมณ์ไม่เหมือนกัน มีทั้งดีใจ โกรธ เศร้า กลัว รัก ร้าย โลภ)กับอวี่เหวินทั่วกลับมาที่ห้องของกูตูนิ่งเคอที่นางกับซูเซียงกำลังส่องดูเหตุการณ์กันอยู่ นางซูเซียงถือโอกาสเอาวิญญาณทั้งหกของเจี้ยนชือประกบกับอวี่เหวินทั่วเงาแล้วเก็บใส่ลูกแก้วไว้ ส่วนร่างเจี้ยนชือที่อยู่กับเสียวเสวี่ยในปลักน้ำแข็งของเผ่าท่าป๋านั้น ก็ยังไม่ตายเพราะสามจิต(ซันหุน)ยังคงอยู่ในร่างด้วยอำนาจพลังของธิดาหนี่วาที่พยายามช่วยรักษาชีวิตไว้


*หมายเหตุ* 三魂七魄 ตามความเชื่อของคนจีนตามแบบลัทธิเต๋า เชื่อว่าในตัวคนเรามีวิญญาณ ซึ่งประกอบด้วย 3 หุน(วิญญาณ)และ 7 พั่ว(วิญญาณ)ทั้งหุนและพั่วก็คือวิญญาณ (ข้างบนแปลให้ไม่ซ้ำว่า 3 จิต 7วิญญาณ 3 หุน หมายถึง เทียนหุน(天魂วิญญาณฟ้า) ตี้หุน(地魂วิญญาณดิน)และ มิ่งหุน(命魂วิญญาณชีวิต) 7 พั่ว เจ็ดวิญญาณ หมายถึง ดีใจ โกรธ เศร้า กลัว รัก ร้าย โลภ ดังนั้นเจี้ยนชือที่เป็นคนดีหลังอาบธารเลือดของอวี่เหวินทั่ว ภาคร้ายก็คืออวี่เหวินทั่ว เจี้ยนชือนับว่าเป็น คน 1 คน แต่คน 1 คนมีซันหุนชีพั่วดังกล่าวข้างบน เมื่อตอนตายซันหุนชีพั่วจึงออกจากร่าง แต่กรณีเจี้ยนชือชีพั่วหลุดออกไปประกบรวมกับอวี่เหวินทั่วตัวร้าย แล้วเก็บอยู่ในลูกแก้ว (รีสอร์ทของอวี่เหวินทั่วเป็นที่อยู่ตอนมีสถานะเป็นเงา)แต่ซันหุนยังคงอยู่กับตัวเจี้ยนชือเอง เมื่อวิญญาณอยู่ไม่ครบ สติเจี้ยนชือก็ไม่เต็มไปด้วย

จิ้งโฉวไปที่หน้าผาจะตามไปช่วยเสียวเสวี่ย พอพูดถึงช่วยเสียวเสวี่ยกระบี่สิบห้าก็กระตือรือร้น จิ้งโฉวหาทางลงไปก้นโหวแต่จากการชักนำของกระบี่สิบห้า เขาได้เจอถ้ำโอสถพักฟื้น ในนั้นเขารู้ว่าปีศาจกระต่ายและหงหงกำลังวางแผนใส่ร้ายอวี้เอ๋อร์ จิ้งโฉวตัดสินใจไปช่วยอวี้เอ๋อร์ก่อน

อ่านเนื้อเรื่องต่อ เลื่อนลงด้านล่าง

Xuan Yuan Sword Ending MV - Loving Like This
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 25, 2012, 07:55:55 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #5 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2012, 04:56:44 AM »


เพลงประกอบ ร้องโดย หูเกอ
บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #6 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2012, 06:14:16 PM »

Xuan Yuan Sword 3 Legen ตำนานกระบี่เซียนหยวน (เซียนหยวนเจิ้น)







เนื้อเรื่อง (ต่อ)
อวี้เอ๋อร์ไม่ทราบว่าหงหงเอาอะไรมาใส่ในตัวนาง นางเดินโซเซไปในหมู่บ้านชาวเผ่า หญิงแก่เห็นเข้าก็ตกใจร้องว่าเป็นปีศาจกระต่าย นางเห็นตัวเองโดยบังเอิญจากกระบวยตักน้ำที่บ่อ ต้องกรีดร้องด้วยความตกใจ จิ้งโฉวตามหาอวี้เอ๋อร์ไม่เจอ แต่ไปเจอจางเลี่ยกับพรรคพวก เพราะเจ้าสิบห้าที่เปิดเผยที่ซ่อนของจิ้งโฉว พอเจอจิ้งโฉวจางเลี่ยก็สั่งให้จับทันที จิ้งโฉวต่อสู้ และบอกเรื่องปีศาจกระต่ายที่แปลงร่างมาเป็นเยว่เอ๋อร์แต่จางเลี่ยไปเชื่อ ต่อสู้กันอยู่ก็มีปีศาจกระต่ายออกมา นางปีศาจสบตากับจางเลี่ยน จิ้งโฉวสู้ไม่ได้ถือโอกาสหลบหนีไป

จิ้งโฉวเจออวี้เอ๋อร์ที่ตอนนี้ขนเริ่มขึ้นแล้ว เขาบอกว่าเชื่อว่านางไม่ใช่ปีศาจที่ทำร้ายคนของเผ่าท่าป๋า ปีศาจกระต่ายเป็นตัวการเรื่องทั้งหมด และจะช่วยอธิบายเอง เขาชวนอวี้เอ๋อร์ไปดูว่าศพของเยว่เอ๋อร์อยู่ในบ่อโอสถ หากเน่าเปื่อยนางปีศาจกระต่ายก็จะเน่าตามไปด้วย ปีศาจจึงต้องใช้พลังคอยรักษาซากศพของเยว่เอ๋อร์ไว้เสมอ ขณะนั้นเองนางปีศาจกระต่ายมาถึงเอาพลังรักษาซากศพเยว่เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์ทนดูปีศาจทำร้ายพี่สาวอีกไม่ได้จึงออกมาต่อสู้กับปีศาจ นางปีศาจบอกว่านางใกล้กลายเป็นคนแล้วต้องขอบคุณอวี้เอ๋อร์ที่นำหินหนี่วากลับมา แล้วนางซัดอวี้เอ๋อร์เอาพลังมารใส่เข้าร่างของอวี้เอ๋อร์

หงหงพาจางเลี่ยเข้ามาและบอกว่าเยว่เอ๋อร์เป็นศพในบ่อโอสถเพราะอวี้เอ๋อร์ฆ่าเนื่องจากอยากได้ตัวจางเลี่ย จางเลี่ยสับสนมาก ไม่อยากจะเชื่อว่าอวี้เอ๋อร์จะทำขนาดนี้ อวี้เอ๋อร์เริ่มมีขนเพิ่มที่ใบหน้าและฟันเริ่มเหยินออกมาเหมือนกระต่าย จางเลี่ยตกใจแทงไปที่ท้องของอวี้เอ๋อร์ จิ้งโฉวรีบพาอวี้เอ๋อร์ออกมาจากถ้ำ คนของจางเลี่ยตามมา จางเลี่ยยืนนิ่งหลังจากแทงอวี้เอ๋อร์ เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าจะทำไปเช่นนั้น

จิ้งโฉวพาอวี้เอ๋อร์ถึงปากเหวที่เจี้ยนชือกับเสียวเสวี่ยตกลงไป เขาให้กระบี่สิบห้าช่วยนำลงไป สิบห้ากระบี่ขี้ขลาด คราวนี้พาคนทั้งสองลงไปถึงก้นเหวสำเร็จ จิ้งโฉวเห็นอวี้เอ๋อร์เศร้าเรื่องที่จางเลี่ยแทงนางอย่างไม่เหลือเยื่อใย จึงปลอบใจว่าหน้าตาขี้เหร่แบบนี้แหละสวยดีแล้ว หากไม่มีใครกล้าแต่งงานด้วย เขาจะแต่งกับนางเอง อวี้เอ๋อร์ซึ้งใจมาก จิ้งโฉวบอกว่าทั้ง ๆ ที่หิมะตกแต่กลับไม่หนาวเลย (ไม่เหมือนกับเจี้ยนชือและเสียวเสวี่ยที่ลงมาใหม่ ๆ หน้าเจี้ยนชือมีน้ำแข็งเกาะเลย ทำให้จิ้งโฉวไม่ต้องให้ความอบอุ่นอวี้เอ๋อร์เหมือนคู่เจี้ยนชือ เอ่อ...เนอะ)

เสี่ยวเสวี่ยลากเจี้ยนชือที่สลบไสลโดยใช้เลื่อนที่ทำขึ้นเอง คิดปีนขึ้นหน้าผาไป พอดีนางปีศาจกระต่ายตามหาเสียวเสวี่ยจนเจอพยายามจะเอาหัวใจนาง แต่อวี้เอ๋อร์กับจิ้งโฉวมาช่วยไว้ทัน และงัดเอาไม้เด็ดออกมาคือจิ้งโฉวเก็บร่างของเยว่เอ๋อร์ไว้ในกระปุกวิเศษ(เรียกว่าเลี่ยนเยาหู练妖壶 หมายถึงขวดที่ใช้เก็บปีศาจและเอามาฝึก ขอเรียกว่ากระปุกวิเศษก็แล้วกัน เพราะมันเก็บของได้สารพัดจริง ๆ ) หากได้หินหนี่วาไม่ได้ร่างของเยว่เอ๋อร์ก็จบเห่ ทำให้ปีศาจกระต่ายรีบจะแย่งคืน จิ้งโฉวให้สืออู่สอยเอากระปุกวิเศษแล้วบินหนีไป นางปีศาจรีบตาม

เสียวเสวี่ยรักษาอวี้เอ๋อร์บนรถม้ามังกรขาว เจี้ยนชือก็นอนพักอยู่ข้างในด้วย จิ้งโฉวบอกว่าจะไปอธิบายให้จางเลี่ยฟังเอง เขาพร่ำเสียยาว เสียวเสวี่ยบอกว่ายาวไป แต่อวี้เอ๋อร์เห็นดีด้วย รถม้าไปดักหน้าจางเลี่ย แต่ไม่ทันพูดตามบทที่ท่องมาอวี้เอ๋อร์ก็ตัดบทเสียก่อน และบอกว่าเยว่เอ๋อร์โดนปีศาจกระต่ายฆ่าตายแต่แรกแล้ว จิ้งโฉวเห็นพวกจางเลี่ยจะมารุม จึงพาอวี้เอ๋อร์ขึ้นรถม้าและบอกให้จางเลี่ยไปดูศพได้ที่บ่อโอสถ

นางปีศาจตามกระบี่สิบห้าไปถึงบ่อโอสถ จนเอาร่างเยว่เอ๋อร์ออกมาได้ พวกจางเลี่ย อวี้เอ๋อร์ จิ้งโฉว และชาวเผ่ามถึงพอดีจึงยอมเชื่อ จางเลี่ยต่อสู้กับปีศาจและทราบว่านางคือกระต่ายน้อยที่เขาเคยช่วยเอาไว้ตั้งแต่ยังเด็ก นางกระต่ายหลงรักจางเลี่ยและต้องการกลายเป็นคนเพื่ออยู่ครองคู่กัน เมื่อทราบว่าเยว่เอ๋อร์โดนรังสีกระบี่ของอวี่เหวินทั่วเจียนตาย นางจึงเอาร่างของเยว่เอ๋อร์มาเป็นของตน คนที่แต่งงาน ดูแลจางเลี่ยมาตลอดหลายปีก็คือนางเอง นางปีศาจเสียใจที่ทำสิ่งไม่ดีลงไป จางเลี่ยบอกเป็นความผิดของเขาเอง นางปีศาจสำนึกผิดยอมคืนชีวิตแก่คนในเผ่าที่กลายเป็นกระต่าย ทุกคนกลับมาเป็นคนเหมือนเดิม จางเลี่ยนำร่างเยว่เอ๋อร์ไปรักษา นางเริ่มมีลมหายใจกลับมาเป็นคนเดิม และจำเรื่องราวต่าง ๆ ของนางกระต่ายได้หมด นางตั้งใจดูแลชาวเผ่าและทำหน้าที่ราชินีที่ดีต่อไป ตอนนี้ไม่เหลือความแค้นอีกแล้ว เหลือเพียงความรัก

เยว่เอ๋อร์และจางเลี่ยพาพวกเสียวเสวี่ยไปยังที่ซ่อนเสินหนงติ่ง ที่นี่มีหิมะตกตลอด บิดาของอวี้เอ๋อร์ออกมาจากเสินหนงติ่ง สั่งเสียและชมว่าจางเลี่ยเป็นผู้นำที่ดี จากนี้จะมีแต่งความเจริญแล้ว เมื่อทุกอย่างคลี่คลายหิมะก็ไม่ตกอีก เสียวเสวี่ยได้กลับไปยังที่ที่วิญญาณของนางปีศาจกระต่ายสลายไป และเรียกวิญญาณกลับมา นางกระต่ายบอกว่าจะกลับบ้าน เสียวเสวี่ยตามไปเที่ยว ที่แท้นางกระต่ายคือกระต่ายน้อยในดวงจันทร์นั่นเอง นางบอกให้เสียวเสวี่ยระวังเรื่องความรัก อันความรักนี้ทำให้คนทำความผิดพลาดได้ง่าย และนำมาซึ่งอารมณ์ต่าง ๆ ควรระวังให้ดี

เจี้ยนชือฟื้นขึ้นมา กลายเป็นเด็ก คล้ายสติไม่เต็ม ซุกซนจนทุกคนปวดหัว เยว่เอ๋อร์เอาหนอนไหมเงินออกมารักษาเจี้ยนชือ จิ้งโฉวนึกว่าจะทำร้ายเจี้ยนชือจึงโวยวาย อวี้เอ๋อร์บอกว่า ไหมเงินรักษาคน แต่แหนอนไหมทองในท้องจิ้งโฉวจะทำร้ายเขา และเอาไม่ออกชั่วชีวิต เยว่เอ๋อร์กังวลอาการของเจี้ยนชือ และบอกว่าภายใน 7 วันต้องหาวิญญาณทั้งเจ็ดมาเข้าร่างเจี้ยนชือให้ได้ ไม่อย่างนั้นวิญญาณจะแตกสลายหรือแม้แต่ร่างของเจี้ยนชือก็จะรักษาไว้ไม่อยู่ อวี้เอ๋อร์ถามว่าจะเริ่มหาอย่างไร เยว่เอ๋อร์บอกว่าวิญญาณไม่แนนอนว่าจะไปที่ไหนบ้าง ให้เริ่มหาจากที่อยู่ของเจี้ยนชือก่อน

ท่าป๋าเยว่เอ๋อร์ พี่สาวของอวี้เอ๋อร์ นางกลับมาเป็นปกติและพยายามหาทางช่วยเจี้ยนชือ


จางเลี่ยได้มอบเสินหนงติ่งให้แก่จิ้งโฉว จิ้งโฉวดีใจรีบเก็บใส่กระปุกวิเศษไป อวี้เอ๋อร์อำลากับจิ้งโฉว นางมอบรถม้ามังกรให้กับจิ้งโฉว เจี้ยนชือนั่งอยู่บนหลังคา จิ้งโฉวกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ คิดถึงคำอาจารย์ที่บอกว่าใครที่ครอบครองของวิเศษทั้ง 5 จนครบจะช่วยโลกนี้ไว้ได้ และเขาผู้นั้นคือราชันพิภพ จิ้งโฉวคิดไปเองว่าตนเองคนจะไม่ใช่ เพราะใครครอบครองของวิเศษทั้ง 5 ได้ก็เป็นราชันพิภพได้ทั้งนั้น เขาคิดถึงอวี้เอ๋อร์หากได้นางมาช่วยหาเบาะแสของวิญญาณทั้งเจ็ดด้วยก็จะดี เขามองไปบนหลังคาเจี้ยนชือหายไปก็ตกใจ และออกตามหา ตอนนั้นเองเจี้ยนชือก็โผล่ออกมาจากป่า บอกว่าไปฉี่มา อวี้เอ๋อร์ก็ปรากฏตัวเช่นกัน บอกว่าจะมาช่วยหาด้วยคน ทุกคนโดยเฉพาะจิ้งโฉวดีใจมาก

ด้านนิ่งเคอ นางคุยกับอวี่เหวินทั่ว 7 วิญญาณ(ใสชุดขาวมีหลายอารมณ์เปลี่ยนไปตามสี) ซึ่งอวี่เหวินทั่วนี้จะมีอารมณ์แตกต่างกันไป และทะเลาะกันเองกับอวี่เหวินทั่วเงา(ใส่ชุดดำ ผมสองสี ขาว – ดำ) นางซูเซียงได้ยุติปัญหาโดยการจับทั้ง 2 ขังไว้ในอัญมณี 7 สี ต่างคนต่างอยู่คนละสีจะได้ไม่ทะเลาะกันอีก และให้นิ่งเคอหาร่างเจี้ยนชือมาประกบให้ได้


ตอนนั้นเองหยางซู่มาหาเรื่องเพราะได้รับรายงานว่าอวี่เหวินทั่วหายตัวไปเป็นเดือน นิ่งเคอแปลงร่างเป็นอวี่เหวินทั่วออกไปรับหน้า หยางซู่รู้ทัน จึงให้ฮ่องเต้จัดงานเลี้ยง ชวนนิ่งเคอไปงานด้วย คิดฟ้องต่อฮ่องเต้เรื่องอวี่เหวินทั่ว แต่นิ่งเคอบอกว่าแม่ทัพอวี่เหวินทั่วไปหาของวิเศษ ทุ่มเทกายใจ ไม่ใช่ละทิ้งหน้าที่ ฮ่องเต้จึงมอบหมายให้นิ่งเคอกับอวี่เหวินทั่วประสานงานกัน นำของวิเศษกลับมาให้ได้ นิ่งเคอตอกย้ำแผลเก่าเรื่องลูกชายของหยางซู่

เดิมทีหยางซู่มีลูกชาย 3 คนแต่ต้องแตกหักกัน ลูกไม่ยอมเรียกพ่อ เพราะหยางซู่สวามิภักดิ์ต่อสุยหยางตี้ฮ่องเต้โฉด เรื่องนี้ทำให้หยางซู่ต้องประหารคนกบฏก็คือลูกชายตัวเอง ทั้ง ๆ ที่หยางซู่ให้ลูกชายยอมสวามิภักดิ์เหมือนตน แต่พวกลูกชายไม่ยอม จึงยอมตาย เรื่องนี้เป็นแผลใจของหยางซู่ พอนิ่งเคอมาเปิดแผลเก่า ทำให้หยางซู่โกรธมาก นิ่งเคอทราบดีว่าตัวเองต้องต่อสู้กับคู่ต่อสู้ผู้ร้ายกาจแล้ว นางต้องรีบตามเจี้ยนชือและ 3 จิตในร่างเจี้ยนชือมาประกบกับอวี่เหวินทั่วให้ได้ภายใน 7 วัน

คณะของจิ้งโฉวออกเดินทางไปหาฉงชังต้งฟู่ซึ่งเป็นสำนักของเจี้ยนชือตามคำแนะนำของเยว่เอ๋อร์ ระหว่างทางเจี้ยนชือมักเข้าใจว่าตนเองเป็นกวนอูบ้าง เป็นหมอดูบ้าง เจี้ยนชืออยากทำนายให้ทุกคน หากทายถูกต้องปรับให้ดื่มเหล้า ทั้งจิ้งโฉวและอวี้เอ๋อร์ถูกคำทำนายพื้น ๆ ของเจี้ยนชือปรับให้ดื่มจนเมามาย ขณะนั้นเองมีนักพรตวัยกลางคนเดินเข้ามาห้ามไม่ให้อวี้เอ๋อร์กับจิ้งโฉวยืนกรานดื่มต่อไป เขาบอกว่าเขาทำนายได้แม่นกว่า แล้วก็ทำนายให้ทุกคนยกเว้นจิ้งโฉว จิ้งโฉวโวยวาย นักพรตวัยกลางคนบอกว่ายังไม่ถึงเวลา และบอกให้จิ้งโฉวรอเวลาไปถามสวรรค์เอง วันนี้เขามาเพราะสวรรค์ให้มาหาเหล้าดื่มฟรี แต่ต่อไปสวรรค์อาจทำให้พวกเขาได้พบกันอีก ก่อนไปได้ฝากคำพูดเป็นกลอนเป็นปริศนาไว้ จิ้งโฉวคิดว่านักพรตกลางคนคงปัญญาอ่อนเหมือนเจี้ยนชือจึงได้พูดอะไรแปลก ๆ

นิ่งเคอและนางซูเซียงเอาอัญมณี 7 สีที่ตอนนี้ได้ถูกเพาะบ่มจนกลายเป็นสร้อยไปตามคำบอกเล่าของซูเซียงแล้ว นิ่งเคอกำลังจะออกเดินทาง แต่ว่าข้าราชบริพารมาตามให้ไปหาฮ่องเต้ สุยหยางตี้ป่วยเป็นโรคประหลาดต้องได้ฟังบรรเลงจากเสียงฉินจึงจะอาการดีขึ้น แต่แม้แต่นางกำนัลนักดนตรีมือหนึ่งยังช่วยไม่ได้โดนหยางซู่ฆ่าตายไป นิ่งเคอต้องดีดฉินให้ฮ่องเต้ฟังตลอด ไม่อย่างนั้นฮ่องเต้จะปวดพระเศียรมาก ฮ่องเต้บอกให้นิ่งเคออยู่กับพระองค์อย่าไปไหน แล้วมอบหน้าที่หาของวิเศษทั้ง 5 ให้หยางซู่ไปเสีย นิ่งเคอรู้ทันทีว่านี่เป็นแผนร้ายของหยางซู่นั่นเอง

ซูเซียงร้อนใจที่เจ้านายไม่กลับมา นิ่งเคอส่งกระแสจิตไปถึงซูเซียงบอกว่าให้รีบไปหาวิญญาณของอวี่เหวินทั่วทันที ซูเซียงรับคำสั่งแต่แค้นหยางซู่จึงอยากแก้เผ็ด นางแปลงร่างเป็นนก(CGนก เฮ้อ.....ยังไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม)ไปสืบที่จวนของหยางซู่ แต่เสียทีหยางซู่ โดนจับไว้และซูเซียงก็ตกอยู่ในอำนาจของหยางซู่ พร้อมทั้งเอาสร้อยอัญมณี 7 สีไปด้วย ซูเซียงโดนสะกดไว้ให้ถือเอาหยางซู่เป็นนายแทนนิ่งเคอ หยางซู่รู้เรื่องราวมากมายจากหนังสือซูเซียงที่โดนทำร้ายจนกลายร่างไปเป็นบันทึกวิเศษเหมือนเดิม

หยางซู่สั่งทหารแขนด้วน(โดนอวี่เหวินทั่วฟันแขนทิ้งคนละข้าง)ทั้งสองไปฆ่านิ่งเคอ ทหารทั้งสองเอาธนูยิงจนนิ่งเคอตาย วิญญาณของนิ่งเคอตกวูบไปในอีกมิติหนึ่ง ที่แท้นิ่งเคอเป็นธิดามาร นางตายแล้ววิญญาณจึงกลับไปหาพญามาร พญามารบอกว่านิ่งเคออยู่ในโลกมนุษย์นานเกินไปชักจะมีนิสัยเหมือนมนุษย์เข้าไปทุกวัน โดยเฉพาะที่ไปรักอวี่เหวินทั่ว นิ่งเคอบอกว่าเปล่า ไม่ได้รักแต่แกล้งรักเพื่อหลอกใช้อวี่เหวินทั่ว นางอยากจะกำจัดหยางซู่ แต่พญามารบอกว่าเอาไว้ก่อน หยางซู่เป็นหมากตัวหนึ่งของพญามารเช่นกัน พญามารแค้นอวี่เหวินทั่วที่ตระกูลของอวี่เหวินทั่วเป็นตระกูลที่ใช้กระบี่เซวียนหยวนผนึกพญามารไว้ที่รอยของฟากฟ้า พญามารออกมาอาละวาดไม่ได้อีก จนถูกขังไว้นับพันปีแต่พญามารสาบานว่าจะต้องครองโลกให้ได้สักวัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 25, 2012, 08:03:43 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #7 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2012, 06:16:26 PM »

Xuan Yuan Sword 3 Legen ตำนานกระบี่เซียนหยวน (เซียนหยวนเจิ้น)





เนื้อเรื่อง (ต่อ)
นิ่งเคอเห็นพระบิดาโกรธก็ตกใจรีบบอกว่าไม่ต้องรอถึงวันดาวแดงวิบัติมาทลายรอยฟ้าก็สามารถครองโลกได้เช่นกัน อวี่เหวินทั่วเป็นคนที่สามารถรวบรวมของวิเศษทั้ง 5 ได้ ตอนนี้ได้มา 3 แล้วถือว่าเวลาครองโลกของพญามารใกล้เข้ามาแล้ว พญามารเห็นด้วยจึงบอกให้นางจับตาดูอวี่เหวินทั่วให้ดี แต่นิ่งเคอบอกว่าสร้อยเจ็ดสีอยู่ในมือหยางซู่แล้ว โอกาสช่วยอวี่เหวินทั่วกลับเป็นคนเดิมก็ลดลงจะทำอย่างไร พญามารบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงได้จัดการเรื่องนี้ให้แล้ว วิญญาณของนิ่งเคอกลับเข้าร่างตามที่พญามารบอก เมื่อฟื้นขึ้นมาก็พบสร้อยอัญมณี 7 สีอยู่ข้างกายแล้วนิ่งเคอยิ้มอย่างพอใจ

ด้านหยางซู่มองดูสร้อยอัญมณี 7 สีในมือและดีใจที่ได้ 7 วิญญาณของอวี่เหวินทั่วมาไว้ในมือ ทหารแขนขาดทั้งสองก็ยินดีไปด้วย แต่แล้วทั้งหมดก็ต้องตกใจเพราะนิ่งเคอมาหาที่จวน พวกมันไม่เชื่อว่าตัวเองทำงานพลาด นิ่งเคอจึงมีชีวิตรอดมาได้ นิ่งเคอมาสอบถามว่าธนูที่ยิงใส่นางเป็นของใคร หากหยางซู่จับมือสังหารได้ช่วยบอกนางด้วย สร้อยของหยางซู่ตกฟื้นแล้วก็กลายเป็นดอกไม้ไป หยางซู่แปลกใจว่าคนที่อยู่เบื้องหลังนิ่งเคอเป็นใครทำไมถึงมีอำนาจมากเช่นนี้ คืนนั้นหยางซู่เอาไฟโลกันต์เผาซูเซียงที่เป็นหนังสือ นางตกอยู่ในอำนาจของหยางซู่กลายร่างเป็นคนที่คล้ายโดนสะกด ออกมาฟังคำสั่งหยางซู่ หยางซู่ต้องการให้ซูเซียงกลับไปอยู่กับนิ่งเคอเพื่อสืบเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับนิ่งเคอ

จิ้งโฉวพาเจี้ยนชือไปที่ตลาดติดป้ายประกาศแล้วร้องตะโกนถามชาวบ้านว่าฉงชังต้งฟู่อยู่ที่ไหน เจี้ยนชืออายไม่อยากตะโกน จิ้งโฉวบอกว่าให้เล่าเรื่องว่าเมื่อคืนอยู่กับเสียวเสวี่ยว่าทำอะไรกันบ้าง เจี้ยนชือยอมบอก จิ้งโฉวอยากรู้ว่านางพูดอะไรเกี่ยวกับตนจึงเลี้ยงเต้าฮวยเย็นเจี้ยนชือหลายถ้วย เจี้ยนชือกินอิ่มแล้ว ให้จิ้งโฉวแขวนป้ายบ้าง เจี้ยนชือเห็นชาวบ้านมีงานฉลองเลยวิ่งตามไป จิ้งโฉวรีบจ่ายเงินแล้ววิ่งตาม

อวี้เอ๋อร์คุยกับเสียวเสวี่ยพลางเดินไปตามถนน ทั้งสองคุยกันเกี่ยวกับเรื่องความรัก อวี้เอ๋อร์บอกว่าคนที่มีความรักก็อยากจะอยู่ใกล้ ๆ กันตลอด บรรยากาศของงานจงหยวน(中元节)หรือก็คือเทศกาลเปิดประตูนรกปล่อยผี ทั้งสองเห็นขบวนน่ากลัวเดินอยู่เต็มถนนไปหมด สองสาวมีทีท่าหวาดกลัวโชคดีที่พอดีเจอจิ้งโฉวกับเจี้ยนชือเข้า จิ้งโฉวรีบหาทางแยกเสียวเสวี่ยออกมา เขาเชื่อทีเจ้าแม่หนี่วาบอกว่าเขาและเสียวเสวี่ยเป็นคู่กันจึงหาทางใกล้ชิดเสียวเสวี่ยเสมอ จิ้งโฉวบอกจะพาไปหาฉงชังต้งฟู่ เสียวเสวี่ยโดนลากให้ตามไป ปล่อยให้เจี้ยนชืออยู่กับอวี้เอ่อร์ตามลำพัง ระยะหลังนี่ไม่ทราบอวี้เอ๋อร์เป็นอะไรมักจะคอยจับตาดูพฤติกรรมของจิ้งโฉวอย่างใกล้ชิดเสมอ นางมองดูจิ้งโฉวกับเสียวเสวี่ยคุยกันบนสะพานแล้วก็เดาไปต่าง ๆ นานาว่าทั้งสองคุยอะไรกัน แต่พอหันกลับมา เจี้ยนชือที่อยู่ข้างหลังก็หายไปเสียแล้ว


เจี้ยนชือถูกนิ่งเคอล่อลวงไป เพื่อสวมสร้อยที่ปลุกเสกแล้วให้ แต่เจี้ยนชือไม่คืนเป็นอวี่เหวินทั่วอย่างที่นิ่งเคอหวัง ซูเซียงบอกว่าต้องนำเขาไปที่สำนักซึ่งเป็นจุดกำเนิดของเจี้ยนชือก่อน สร้อยจึงจะสร้างอภินิหารได้ นิ่งเคอปลอมเป็นศิษย์ผู้น้องของเจี้ยนชือนามว่าเจี้ยนซวง แล้วร่วมเดินทางไปที่สำนักด้วยกันกับคณะของจิ้งโฉว เจี้ยนซวงพยายามตีสนิทกับเสียวเสวี่ยและแสดงความเป็นเจ้าของเจี้ยนชืออย่างออกนอกหน้า ทำให้เสียวเสวี่ยรู้สึกกังวลและสงสัย

อวี้เอ๋อร์สงสัยในพฤติกรรมของเจี้ยนซวงและแสดงอาการต่อต้านอย่างเห็นได้ชัด เมื่อไปถึงสำนักฉงชังซึ่งความจริงไม่มี แต่เจี้ยนซวงเสกขึ้นมา หยางซู่ทราบเรื่องจึงตามมาปลอมเป็นอาจารย์ของเจี้ยนชือ และทหารแขนขาดก็ปลอมเป็นศิษย์พี่ สำนักฉงชังจึงมีตัวตนขึ้นมาทันที เจี้ยนซวงรู้สึกประหลาดใจ แต่ต้องเล่นละครตามไปก่อน

หยางซู่พยายามจะเป็นเจ้าของที่แท้จริงของกระบี่เซวียนหยวนแทนอวี่เหวินทั่วหรือเจี้ยนชือ นิ่งเคอทราบเรื่องไม่พอใจจึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น นิ่งเคอกำลังจะแพ้จึงแสดงร่างเดิมซึ่งเป็นธิดามาร และเปิดเผยความจริงว่าเมื่อ 18 ปีก่อน พญามารได้ช่วยชีวิตหยางซู่จากอาการป่วยหนัก จากนั้นมานิสัยของหยางซู่ก็เปลี่ยนไป หยางซู่นึกออกแล้ว จากคำพูดของลูกชายที่ตายในแดนประหารพวกเขาก็พูดอย่างนี้ แต่หยางซู่ไม่ยอมเป็นหมากของเหล่ามาร จึงสะกดนิ่งเคอเอาไว้ และบอกว่าซูเซียงได้บอกวิธีเอากระบี่เซวียนหยวนมาให้เรียบร้อยแล้ว

ความจริงหยางซู่บังคับซูเซียงให้บอกวิธี นางซูเซียงทนความเจ็บปวดไม่ได้จึงบอกว่าหากกระบี่เซวียนหยวนลืมเจ้านายเก่า แล้วจะจำเจ้านายใหม่เอง แต่ขณะนี้เจี้ยนชือยังไม่รู้ว่าจะเรียกกระบี่เซวียนหยวนออกมาอย่างไร คงไม่มีทางเปลี่ยนเจ้าของได้ หยางซู่ไม่เชื่อ ทำร้ายซูเซียงจนนางกลายเป็นหนังสือ แล้วฉีกหน้าสำคัญไปหน้าหนึ่ง หน้านั้นเป็นสัญลักษณ์คล้ายยันต์ที่จะดึงความจำของเจี้ยนชือตอนที่เป็นอวี่เหวินทั่วกลับมา

เจี้ยนชือเข้าไปในถ้ำและเห็นภาพเก่า ๆ เมื่อตอนที่ตนเองไปเอากระบี่เซวียนหยวนออกจากถ้ำ หยางซู่ที่ปลอมเป็นอาจารย์ชื่อว่านักพรตไท่อี่มาหลอกเจี้ยนชือ แล้วใช้ยันต์ที่ดึงออกมาจากหนังสือ(ซูเซียง)ให้เจี้ยนชือดู เจี้ยนชือดูแล้ว เอามือแตะไปที่ภาพ (ภาพนักรบโรมันกับสัญญลักษณ์หยินหยาง) กระบี่เซวียนหยวนปรากฏ หยางซู่เห็นเป็นโอกาสจึงฟาดทำร้ายเจี้ยนชือแล้วรีบเข้าไปเอากระบี่เซวียนหยวนทันที

จิ้งโฉว เสียวเสวี่ย อวี้เอ๋อร์ที่อยู่ในห้องรับรอง พบว่ามีคนปล่อยควันสลบออกมา จึงรีบหนีออกไปนอกถ้ำ พอดี เจอกับทหารแขนด้วนทั้งสอง จึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น นิ่งเคอที่โดนสะกดไว้ ได้ซูเซียงสละชีวิตช่วย นิ่งเคอไม่ยอมให้บริวารตายโดยเปล่าประโยชน์จึงใช้อำนาจแห่งธิดามารคืนชีพให้ซูเซียง ซูเซียงจึงเป็นของวิเศษร่างคนแห่งโลกมาร(ใส่ชุดดำ แต่งหน้าโทนดำ บอกว่าตอนนี้ไม่ได้เป็นของวิเศษและเปลี่ยนเป็นมนุษย์ได้แล้วนะ แต่เป็นของวิเศษที่เปลี่ยนเป็นมาร(ร่างคนชุดดำ) ซับซ้อนดีจัง) ด้านจิ้งโฉวและอวี้เอ๋อร์หนีออกจากถ้ำไปโดยมีทหารแขนด้วน 2 นายคอยไล่ล่า

จิ้งโฉวกับอวี้เอ๋อร์ล่อทหารแขนด้วนทั้งสองไป ส่วนเสียวเสวี่ยไปช่วยเจี้ยนชือไว้ หยางซู่เอากระบี่เซวียนหยวนออกมาจากผนังถ้ำ แต่กลับถูกหมื่นกระบี่เล่นงานปางตาย มารซูเซียงมาบอกว่าหยางซู่ไม่ได้ล้างความจำของกระบี่ แต่นางวางแผนให้หยางซู่เปิดค่ายกลมังกรหมื่นกระบี่ต่างหากและบอกว่าคราวนี้หยางซู่ตายแน่ แล้วกลายเป็นควันหายตัวไป หยางซู่ยอมสู้ตายกับค่ายกล แม้แต่ทหารแขนด้วนทั้งสองที่ได้ยินเสียงรีบเข้ามาดูเหตุการณ์ก็ตายไปด้วยห่ากระบี่อันร้ายกาจในค่ายกลนั้น

เสี่ยวเสวี่ยพาเจี้ยนชือไปที่โรงเตี้ยมแล้วใช้พลังเทพรักษา เจี้ยนซวง จิ้งโฉวและอวี้เอ๋อร์มาสมทบ เจี้ยนซวงบอกว่าอาจารย์ของตนถูกหยางซู่ฆ่าตายไปแล้ว ต่อไปนี้ไม่มีสำนักฉงชังอีกแล้ว มารซูเซียงบอกกับนิ่งเคอว่าตอนนี้ต้องหารอยประทับคงทง เพราะของวิเศษนี้มีอำนาจรวมสามโลกก็คือ มษุษย์ สวรรค์ มารเข้าด้วยกัน ถึงตอนนั้นอวี่เหวินทั่วก็จะกลับมาเป็นคนเดิม อวี่เหวินทั่วเงาได้ยินเข้าจึงบอกว่าไม่มีทางเพราะรอยประทับคงถงอยู่ในทะเลเหนือ มีชนเผ่ามัจฉาใต้ทะเลลึกครอบครองอยู่ การจะเข้าไปสู่เผ่ามัจฉาได้ต้องผ่านกับสิ่งที่มีชีวิตที่เรียกว่า “จวี้ไห่” (ทะเลยักษ์)อวี่เหวินทั่วเคยประลองกับมันมาแล้ว บอกได้เลยว่าไม่มีทางชนะได้ นิ่งเคอบอกว่าต้องลองก่อน แต่เรื่องอะไรจะทำเอง จะใช้อาวุธร้ายกาจที่ชื่อว่า “น้ำมิตร” ลวงจิ้งโฉวไปทำแทน


เสียวเสวี่ยแอบดูความในใจของเจี้ยนชือตอนนอนหลับเพราะอยากรู้ว่าเจี้ยนชือกับเจี้ยนซวงมีความสัมพันธ์กันอย่างไร ในนิมิตนางได้เจอเจี้ยนชือที่มีสติสมบูรณ์ และทราบว่าเขาลืมความหลังสิ้น ไม่ทราบว่าเจี้ยนซวงเป็นใคร แต่คงเป็นใครบางคนอดีตของเขา เขาบอกว่าคนที่เขารักก็คือนาง เสียวเสวี่ยดีใจและพอใจกับคำตอบมาก

จิ้งโฉวพยายามใช้เสินหนงติ่งปรุงยาเพื่อรักษาเจี้ยนชือ จนอวี้เอ๋อร์รู้สึกรำคาญจึงใช้ตัวหนอนจากเผ่าของตนเพื่อปรุงยาบ้าง ทั้งสองทะเลาะกันตลอดเวลา เจี้ยนซวงมาบอกเรื่องเผ่ามัจฉาและรอยประทับคงถง อวี้เอ๋อร์อาสาไปกับจิ้งโฉว ไม่ให้เสียวเสวี่ยไป นางบอกว่าให้เสียวเสวี่ยคอยดูแลเจี้ยนชือพร้อมกับสังเกตพฤติกรรมของเจี้ยนซวงไปด้วย เนื่องจากศิษย์สาวแห่งสำนักฉงชังผู้นี้อยู่ ๆ ก็โผล่มา น่าสงสัยมาก เสียวเสวี่ยรับปาก

นิ่งเคอไปส่งจิ้งโฉวและอวี้เอ๋อร์ลงเรือ ในการเดินทางต้องพบกับอุปสรรคคลื่นลม นิ่งเคอพยายามช่วยตลอด แต่เมื่อเจอกับทะเลยักษ์ ทั้งสองตกลงใต้ทะเลไป ถูกเผ่ามัจฉาจับเอาไว้ นิ่งเคอพยายามดูเหตุการณ์ความเป็นไปในลูกแก้ววิเศษ

ในคุกจิ้งโฉวและอวี้เอ๋อร์ได้พบกับตาเฒ่านิสัยประหลาดคนหนึ่งซึ่งถูกขังมา 999 ปี ตาเฒ่าประหลาดบอกว่าเป็นเซียนชื่อหรานเวิง เป็นเพื่อนกับเซียนที่มีนามว่ากู่เยว่(อู๋ฉีหัว) เมื่อ 2000 ปีก่อน ราชินีเผ่ามัจฉา(หลีว์อี) ได้พบกับกู่เยว่และเกิดรักกันขึ้น แต่เมื่อกู่เยว่ต้องลาจากไป ราชินีก็เฝ้ารอ รอไป 1000 ปี ตนได้รับการไหว้วานจากกู่เยว่ให้ไปบอกราชินีชนเผ่ามัจฉาว่าไม่ต้องรออีกต่อไป เพราะกู่เยว่ามีหน้าที่ต้องทำ ราชินีโกรธจึงบันดาลโทสะ ขังตนไว้ 999 ปีแล้ว ในเวลา 2000 ปีที่ผ่านมา ความรักได้กลายเป็นความแค้น จิ้งโฉวจึงเห็นนางมีทีท่าดีใจที่เห็นจิ้งโฉวแล้วเข้าใจผิดว่าเป็นกู่เยว่ เซียนหรานเวิงบอกว่าไม่ว่าวิธีไหนก็ลองหนีแล้ว แต่ไม่รอด จึงให้จิ้งโฉวปลอมเป็นกู่เยว่ไปหลอกราชินี แล้วให้อวี้เอ๋อร์ไปหารอยประทับคงถง

จิ้งโฉวโดนหรานเวิงเสกเป็นกู่เยว่ แต่หลอกราชินีไม่สำเร็จ ถูกจับมาที่ถ้าแห่งหนึ่งซึ่งมีน้ำตกสะท้อนใจ พอดีอวี้เอ๋อร์ค้นมาถึงที่นี่เช่นกัน มองไปที่น้ำตกเป็นเป็นหน้าจิ้งโฉว จากนั้นก็ได้ยินเสียงของจิ้งโฉวและราชินีมัจฉา นางจึงแอบไปหลบซ่อนไว้ จิ้งโฉวถูกพาตัวมายังถ้ำนี้ โดยราชินีเผ่ามัจฉาบอกว่าหลังน้ำตกนี้เป็นที่เก็บรอยประทับคงถงของกำนัลแห่งรักที่กู่เยว่เคยให้นาง หากจิ้งโฉวเป็นตัวจริงส่องไปที่น้ำตกสะท้อนใจจะเห็นคนที่รักที่สุด จิ้งโฉวยืนส่องก็เห็นเป็นอวี้เอ๋อร์ จิ้งโฉวรู้สึกประหลาดใจ แต่ราชินีโกรธจึงถามว่าสิ่งมีชีวิตตัวเมียนี้เป็นใคร อวี้เอ๋อร์ที่แอบอยู่ด้านหลังข้างรอยประทับคงถงได้ยินว่าสิ่งมีชีวิตตัวเมีย เข้าใจว่าจิ้งโฉววิปริตไปชอบสัตว์ ส่วนตัวเองเกิดความสงสัยว่าทำไมเห็นจิ้งโฉวที่น้ำตกสะท้อนใจ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 25, 2012, 07:59:33 AM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #8 เมื่อ: สิงหาคม 20, 2012, 06:01:31 PM »


23 มิถุนายน 2555  หูเกอ ร้องสด



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 20, 2012, 06:04:31 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #9 เมื่อ: สิงหาคม 22, 2012, 08:01:51 PM »

อี้เหวิ๋นถัว



ราชินีบังคับให้จิ้งโฉวบอกความจริงว่าพวกเขาเป็นใครทำไมบุกเข้ามา อวี้เอ๋อร์เห็นไม่มีเวลาแล้วจึงรีบเอารอยประทับคงถงออกมา ราชินีซัดจิ้งโฉวอย่างจังและต่อสู้กับอวี้เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์สู้ไม่ได้สลบไป ราชินีพยายามเอารอยประทับคงถงไปเก็บที่เดิมแต่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมแล้ว การที่อวี้เอ๋อร์มาขยับของวิเศษทำให้เวทย์มนต์ที่เซียนกู่เยว่ผนึกไว้ที่รอยประทับเพื่อรักษาความอ่อนเยาว์ของเผ่ามัจฉาสูญสลาย ราชินีเผ่ามัจฉาเริ่มแก่ คนในเผ่าใต้ทะเลเริ่มแก่ เหตุการณ์วุ่นวายมาก

เมื่ออวี้เอ๋อร์ฟื้นขึ้นมาก็พบกับคนแก่ หรานเวิงบอกว่าก็คือสหายที่มากับนาง เมื่อได้ยินเสียงเรียกของจิ้งโฉวนางก็จำได้ หรานเวิงบอกว่าเขาถูกพิษปะการังเบญจพิษซึ่งเป็นวิชากันร้ายกาจของราชินีไม่มีใครแก้พิษได้นอกจากนาง คนที่โดนพิษนี้จะค่อย ๆ แก่ตายไป แต่เพราะจิ้งโฉวเป็นคนร่าเริงถือว่าแก่ช้ามากแล้ว วินาทีนั้นอวี้เอ๋อร์นึกถึงอดีตที่อยู่กับจิ้งโฉว นางรู้ใจตัวเองแล้ว และบอกว่าจะไม่ยอมให้จิ้งโฉวตายอย่างเด็ดขาด

อวี้เอ๋อร์ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อขอให้ราชินีมัจฉารักษาจิ้งโฉว นางเอาประการังพิษซึ่งมีพิษร้ายประมาณกับประการังเบญพิษกรีดหน้าตนเอง และกล่าวว่าความรักทำให้คนเราทำเพื่อคนที่รักได้ทุกอย่าง ราชินีมัจฉาเห็นใจจึงรักษาจิ้งโฉวให้ เมื่อจิ้งโฉวฟื้นขึ้นมา เขาหายดีแล้ว แต่พบว่ามีกระโจมบางอย่างอยู่ข้าง ๆ ด้านในมีอวี้เอ๋อร์ที่ใบหน้าเป็นแผล จิ้งโฉวทราบเรื่องทั้งหมดจากหรานเวิง ราชินีมัจจฉาใช้กระโจมเจ็ดทะเลช่วยรักษาชีวิตอวี้เอ๋อร์ หากนางอยู่ในกระโจมนี้จะรักษาชีวิตได้ 3 ปี ราชินีมอบรอยประทับคงถงให้จิ้งโฉว จิ้งโฉวและหรานเวิงออกเดินทางจากเผ่าใต้ทะเลลึกไป


หรานเวิงบอกลาจิ้งโฉวแล้วบอกใบ้ว่าในอนาคตจะต้องเจอกันอีกโดยทิ้งผ้าเช็ดหน้านำทางไว้เพื่อให้จิ้งโฉวไปหาที่เทียนไหว้ชุน(หมู่บ้านสวรรค์) ทั้งเขาและกู่เยว่จะรอจิ้งโฉวอยู่ จิ้งโฉวประหลาดใจ แต่ที่สำคัญต้องกลับไปช่วยเจี้ยนชือก่อนเพราะครบกำหนดวันที่วิญญาณจะกลับแล้ว ตอนนี้เขาได้รอยประทับคงถงกลับมาแล้ว นิ่งเคอคอยดูอยู่แต่ยังไม่ฆ่าจิ้งโฉวเพราะต้องเอาตราประทับคงถงมาให้ได้ก่อน

นิ่งเคอพบว่าลูกน้องที่ใช้ให้ไปทำงานตายปริศนา ก็พอทราบว่าเรื่องไม่ชอบมาพากล ต้องมีบุคคลที่ร้ายกาจมากคอยตามล่าพวกเขาอยู่ จึงรีบไปหาเสียวเสวี่ยและเจี้ยนชือ ทั้งหมดรีบหนีไป แต่ว่าไม่ทัน หยางซู่ที่โดนหมื่นกระบี่เข้าสิงจนกลายเป็นมารหมื่นกระบี่ตามมาหาเรื่อง ขณะทุกคนกำลังหนี เจอเข้ากับจิ้งโฉวพอดี จึงหนีไปด้วยกัน ทั้งหมดหลบไปที่ศาลเจ้าร้างแห่งหนึ่ง เจี้ยนชือเกิดอาการไม่ดี พอดีได้คงถงอิ้นช่วยไว้ ทุกคนนิ่งแข็ง เพราะนิ่งเคอเห็นรอยประทับคงถงกำลังจะออกฤทธิ์ นางจึงสะกดทุกอย่างเอาไว้แล้วเอาสร้อยคล้องให้เจี้ยนชือ ในที่สุดวิญญาณทั้งหมดรวมเข้ากัน อวี่เหวินทั่วก็กลับมาเป็นคนเดิม

อวี่เหวินทั่วแกล้งทำเป็นเจี้ยนชือเหมือนเดิม เพื่อจะหลอกเอารอยประทับคงถงและหินหนี่วามาให้ได้ เมื่อคลายมนต์สะกดอาการค้างแข็งแล้ว แสร้งทำเป็นว่าเจี้ยนชือหายดีแล้ว แต่ปีศาจหยางซู่ตามมาพอดี พวกเขาจึงแยกกันหนีเป็นสองทาง จิ้งโฉวล่อหยางซู่ไป เขาหนีสุดชีวิต กระบี่สิบห้าพยายามช่วยชีวิตจิ้งโฉวโดยพาจิ้งโฉวไปที่เก็บกระบี่เซวียนหยวน

เสียวเสวี่ยรู้สึกว่าเจี้ยนชือเปลี่ยนไป เมื่อจับมือเขาก็พบว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ใช่เจี้ยนชืออีกต่อไป นางตกใจมาก ไม่ทราบว่าสองคนนี้เป็นใคร อวี่เหวินทั่วเผยตัวและพยายามจะเอาหินหนี่วาออกจากหัวใจนาง เสวี่ยเสวี่ยเสียใจที่เจี้ยนชือที่นางรักกลายเป็นใครก็ไม่รู้ และยังมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเจี้ยนซวงอีก นางทราบทันทีว่าถูกหลอกใช้แล้ว นางจึงหาทางหนีไป

จิ้งโฉวล่อหยางซู่มาถึงถ้ำที่ผนึกกระบี่เซวียนหยวนเอาไว้ กระบี่สิบห้าเหมือนกับพยายามเรียกให้กระบี่เซวียนหยวนช่วยจิ้งโฉว แต่หยางซู่ร้ายกาจมาก ขณะที่จิ้งโฉวกำลังจะเพลี่ยงพล้ำ อวี่เหวินทั่วก็มาช่วยไว้พอดี เขาสังหารหยางซู่จนตาย ก่อนจิ้งโฉวจะหมดแรงสลบไปก็พบว่าแท้จริงแล้ว ต้าเกอ(พี่ใหญ่)เจี้ยนชือก็คืออวี่เหวินทั่วที่ปลอมตัวมาหลอกใช้เขาเพื่อหาของวิเศษทั้ง 5 นั่นเอง จิ้งโฉวโกรธมาก แต่อวี่เหวินทั่วไม่นำพา จิ้งโฉวบอกว่าในเมื่ออวี่เหวินทั่วหลอกเขาอย่างนี้ต่อไปต้องชดใช้เป็นสิบเท่า เสียวเสวี่ยแอบดูเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ นางเสียใจที่โดนหลอกและใจนางก็มีคนอื่นนอกจากจิ้งโฉว นางโกรธตัวเองมาก และไม่กล้าสู้หน้าจิ้งโฉวจึงหนึไป

อวี่เหวินทั่วได้รอยประทับคงถงมาแล้ว จึงรีบเอาของวิเศษนี้ไปช่วยพระมารดาออกจากที่คุมขังของหยางซู่ สองแม่ลูกได้พบหน้ากันหลังจากที่จากกันไปนานถึง 18 ปี พระมารดาทำบะหมี่ให้อวี่เหวินทั่วรับประทาน อวี่เหวินทั่วเหมือนได้รับความอบอุ่นแต่วัยเด็กคืนมา เขาสารภาพกับพระมารดาว่าตลอดมาเขาโกหกว่าได้ฟื้นฟูบ้านเมืองแล้ว แต่ความจริงไม่ใช่เลย เขาเป็นเพียงคนชั่วที่ยอมรับโจรเป็นอาจารย์และสังหารคนมากมายเพียงเพื่อรักษาชีวิตของพระมารดาเอาไว้ พระมารดาเข้าใจดี แต่บอกว่าสิ่งที่สำคัญสำหรับนาง ไม่มีอะไรเหนือไปกว่าลูกชายอีกแล้ว ในยามสงคราม ลูกของแม่จำนวนเท่าใดที่ต้องตายไป แต่นางโชคดีกว่าที่อวี่เหวินทั่วยังมีลมหายใจอยู่ ได้พบหน้าได้อยู่ด้วยกัน แต่อย่างไรก็ลืมแค้นของการสิ้นชาติสิ้นแผ่นดินไม่ได้ ดังนั้นจึงให้อวี่เหวินทั่วไปทำหน้าที่ของตนให้ดี



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 31, 2012, 05:10:30 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #10 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2012, 05:39:29 AM »

อวี่เหวินทั่วแม่ทัพแห่งราชวงศ์สุย


นิ่งเคอเกรงว่าอวี่เหวินทั่วสำเร็จสมปรารถนา หลังจากฆ่าสุยหยางตี้แล้ว เขาจะไม่สนใจนางอีก นางซูเซียงเตือนให้ทำอะไรสักอย่าง แต่นิ่งเคอรักอวี่เหวินทั่วไม่อยากทำ ตอนนั้นเองพญามารอาศัยร่างซูเซียงมาให้สตินิ่งเคอ อย่าทำเสียเรื่อง เพราะพญามารรอมานับพันปีแล้วที่จะให้ดาวแดงวิบัติมาถล่มโลก เมื่อก่อนตอนโลกเกิดรอยร้าวใกล้วิบัติด้วยฝีมือตนครั้งแรก หนี่วา ได้เอาหินสีปะรอยร้าว และร่วมมือกับเซวียนหยวน พร้อมทั้งทหารคู่พระทัยทั้ง 5 คือ คุนหลุน เสินหนง ผูซี คงถง ปราบพญามารแล้วจับขังไว้ที่โลกไฟบัลลัยกัลป์ เจ้าแม่หนี่วาพยากรณ์ได้ว่าในอนาคตพญามารจะกลับมาอีก จึงทิ้งของวิเศษไว้ 5 อย่างเพื่อช่วยโลกจากการหวนกลับมาล้างแค้นของพญามารในวันที่ดาวแดงวิบัติปรากฏ เซวียนหยวนทราบว่าหนี่วาได้ทิ้งของวิเศษไว้ 5 อย่างจึงทิ้งกระบี่เซวียนหยวนไว้คอยช่วยโลกให้พ้นจากวิบัติในกาลข้างหน้าด้วยเช่นกัน ดังนั้นหมายความว่าเสียวเสวี่ยที่เป็นธิดาของหนี่วาก็คือของวิเศษหนึ่งใน 5 นั่นก็คือ หินหนี่วา ส่วนอวี่เหวินทั่วผู้เป็นเจ้าของกระบี่เซวียนหยวนและยังเป็นเจ้าของวิเศษอีกชนิดหนึ่งนั่นก็คือรอยประทับคงถงนั่นเองเพราะ อวี่เหวินทั่วมีความผูกพันธ์ลึกล้ำกับรอยประทับนี้ กล่าวได้ว่าอวี่เหวินทั่วก็คือของวิเศษอีกชิ้นหนึ่งดุจเดียวกับเสียวเสวี่ยนั่นเอง(รอยประทับนี้สามารถเรียกให้วิญญาณเขากลับมาได้ ผูกอยู่กับชีวิตของอวี่เหวินทั่ว) การที่อวี่เหวินทั่วก็เป็นของวิเศษชิ้นหนึ่งในจำนวน 5 ชิ้น จึงมีปฎิกริยากับของวิเศษชิ้นอื่น ๆ สามารถเรียกของวิเศษที่เหลือออกมาได้ ตามที่ตำนานบอกไว้ว่าถ้าของวิเศษชิ้นหนึ่งออกมาเมื่อดาวแดงวิบัติปรากฏชิ้นอื่น ๆ ก็จะปรากฏเช่นกัน ปฎิกริยานี้เช่นตอนที่เลือดไหลเจ็ดทวารเมื่อพบกับเสินหนงติ่ง และ เมื่อจับมือเสียวเสวี่ยแล้วกระเด็นกระดอน

พญามารบอกกับนิ่งเคอว่าหากอวี่เหวินทั่วดึงของวิเศษทั้งหลายให้ปรากฏจนครบ ตนก็จะได้ทำลายไปพร้อม ๆ กันแล้วกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง นิ่งเคอถูกส่งกลับเข้าไปยังร่างมนุษย์ตื่นจากภวังค์อีกครั้ง ก็ได้ยินซูเซียงส่งเสียงเรียกเตือนและบอกว่าให้จัดการกับอวี่เหวินทั่วก่อนที่เขาจะฆ่าสุยหยางตี้สำเร็จแล้วหนีไปกับพระมารดาโดยไม่สนใจตามหาของวิเศษอีก นิ่งเคอไม่รู้จะทำอย่างไร ซูเซียงบอกให้จัดการที่จุดอ่อนของเขาก็คือแม่ นิ่งเคอทำไม่ลงก็ไม่รู้เพราะอะไร นางเองก็เข้าใจไม่กระจ่างว่าตนเองเป็นนางมารมา 500 ปี เป็นคนมาแค่ 25 ปี แต่ความรู้สึกเข้าครอบงำจนสับสนไปหมด ซูเซียงเตือนว่าความรักเป็นเพียงภาพมายา ให้นางตัดสินใจให้เด็ดขาด

อวี่เหวินทั่วเข้าไปในวังคิดฆ่าสุยหยางตี้ โดยบอกความจริงว่าเขาคือรัชทายาทของรัฐโจวเหนือ บุตรชายของโจวจิ้งตี้อวี่เหวินฉาน(周静帝宇文阐)ขณะจะฟันพระเศียรของสุยหยางตี้ อวี่เหวินทั่วพลันนิมิตเห็น พญามาร พญามารบอกว่าตามดูเขามานานแล้ว และหวังให้เขาช่วยหาของวิเศษทั้ง 5 ออกมา แต่อวี่เหวินทั่วไม่ยอมถูกข่มขู่ พญามารจับนิ่งเคอกับพระมารดาของอวี่เหวินมาเป็นตัวประกัน อีกครั้งที่อวี่เหวินทั่วเผชิญกับการข่มขู่และต้องตกเป็นเบี้ยล่างเพราะตัวประกันเป็นคนที่เขารักและเป็นห่วง เขาไม่มีทางเลือก พญามารให้เขาทำตามที่สั่ง และตอนนี้เลือกช่วยได้เพียง 1 คน อวี่เหวินทั่วจึงต้องทำตามพญามารและเลือกช่วยนิ่งเคอเพื่อให้นางมาเป็นกำลังสนับสนุนในการหาของวิเศษที่เหลือออกมาให้ได้

อวี่เหวินทั่วกลับไปยืนที่จุดหน้าวังอีกครั้งเหมือนไม่เคยได้บุกเข้าวังมาก่อน เขาสามารถใช้สถานะของขุนพลอวี่เหวินมาปฎิบัติงานได้ดังเดิม นิ่งเคอแทบไม่เชื่อว่าเขาจะช่วยนางแทนที่จะช่วยแม่ตนเอง อวี่เหวินทั่วบอกว่าเขาต้องการคนมาช่วยค้นหาของวิเศษจึงได้เลือกช่วยนิ่งเคอก่อน


cr.คุณ: mamiya วันที่: 26 สิงหาคม 2555 เวลา:23:55:19 น.
bloggang
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 31, 2012, 05:13:16 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #11 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2012, 06:06:53 PM »


เกร็ดความรู้ 10 กระบี่ที่มีชื่อดังที่สุดในประวัติจีน



กระบี่อันดับที่ 1 – กระบี่ "ซวนหยวนซ่าอวี่" (轩辕夏禹)

       ตำนานเล่ากันว่า บรรพบุรุษจีนมีชื่อเรียกว่า หวางตี้ เทพต่างๆ พากันเก็บสสารนานาชนิดมาจากภูเขาต่างๆ และสร้างกระบี่เล่มนี้ให้กับหวางตี้ ต่อมา สืบทอดให้กับเซี่ยอวี่ จักรพรรคองค์แรกของราชวงศ์เซี่ย ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกของจีน ตัวกระบี่เล่มนี้มีภาพพระอาทิตย์ พระจันทร์ ดวงดาว ภูเขา แม่น้ำ ต้นหญ้า และต้นไม้ ส่วนด้ามกระบี่บันทึกวิธีทำนา เลี้ยงสัตว์ และปกครองประเทศไว้ด้วย

       กระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่แห่งความกล้าหาญ ปัญญา และเมตตา


--------------------------
กระบี่อันดับที่ 2 - กระบี่ "จ้านหลู" (湛泸)

       กระบี่เล่มนี้มีชื่อเสียงไม่ใช่เพราะความคม แต่เพราะความเมตตา กระบี่เล่มนี้สีดำหมดจด ราวกับดวงตาของเทพเจ้า และดวงตานี้จะคอยสังเกตดูจักรพรรดิและข้าราชการตลอดเวลา ถ้าจักรพรรดิปกครองได้ดี กระบี่ก็จะอยู่เป็นเพื่อน ราชวงศ์จะมีความเจริญรุ่งเรือง แต่ถ้าจักรพรรดิปกครองไม่ดี กระบี่ก็จะจากไป ราชวงศ์ก็จะเสื่อมลง ผู้สร้างกระบี่ แน่นอนว่า ก็คือโอเหยียจื่อ บิดาด้านการสร้างกระบี่ของจีน เมื่อสร้างกระบี่เล่มนี้ออกมา ความฝันของโอเหยียจื่อก็กลายเป็นจริง ซึ่งก็คือสร้างกระบี่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแต่ไม่เกี่ยวกับการสังหารชีวิต ภาษาจีนมีคำพูดว่า "เหรินเจ่ออู๋ตี๋" แปลว่า คนที่ใจบุญเก่งกว่าเพื่อน

       กระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่แห่งความใจบุญ


-----------------------------
กระบี่อันดับที่ 3 – กระบี่ "ชื่อเซียว" (赤霄)

       "ชื่อ" แปลว่า สีแดง ส่วน "เซียว" แปลว่า เมฆ หรือ ท้องฟ้า

       ในสมัยราชวงศ์ฉิน มีหนุ่มที่ไม่เป็นโล้เป้นพายคคนหนึ่ง เขามีนิสัยขี้เกียจ โดยไม่ยอมทำนา เขาชอบดื่มแต่สุรา เมาแอ๋ทุกวัน และชอบจีบผู้หญิง เขาไม่สุภาพต่อทั้งข้าราชการและชาวบ้านทั่วไป อีกทั้งเขายังชอบคุยโวโอ้อวดด้วย โดยเขามักจะอวดให้คนอื่นดูตัวตุ่น 72 ตัวบนขาของเขา และบอกว่า นี่เป็นภาพดาวในท้องฟ้า เขามักจะมองไปยังทิศของเมืองเสียนหยาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ฉิน ถอนหายใจและพูดว่า "โท่ เป็นชายยิ่งใหญ่ก็ต้องเป็นเช่นนี้"

       วันหนึ่ง เขาได้แท่งเหล็กขึ้นสนิมมาอันหนึ่ง ไม่มีคนรู้ว่าเขาได้มันมาจากไหน แต่เขาก็เที่ยวบอกใครๆ ว่า นี่เป็นกระบี่อันล้ำค่าที่ได้มาจากเซียนองค์หนึ่ง กระบี่เล่มนี้มีชื่อว่า "ชื่อเซียว" เขาเอากระบี่เล่มนี้ติดตัวไปไหนทุกวัน และบอกคนอื่นว่า เขาไม่ใช่มนุษย์ เขาเป็นมังกรแดงที่มาจากสวรรค์ เขาบอกว่า เขารู้จักกับจักรพรรดิ ซึ่งเป็นมังกรขาว แต่สู้เขาไม่ได้ วันหลังเขาก็จะเป็นจักรพรรดิแทน และพูดอีกว่า วิญญาณของฉินซีฮ่องเต้กลายเป็นงูสีเขาตัวหนึ่ง และกำลังอยู่ที่เฟิงซีเจ๋อ เขาบอกว่าจะไปฆ่างูตัวนี้ แต่ไม่มีคนเชื่อเขาเลย เพราะใครก็คิดว่า เขาบ้าไปแล้ว

       แต่คืนหนึ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป คืนนั้น มีหลายสิบคนเดินผ่านเฟิงซีเจ๋อ และพบงูใหญ่สีเขาที่นี่จริงๆ งูใหญ่ตัวนี้อยู่ในท้องถนน เหมือนกับกำลังรออะไรอยู่ ทุกคนจึงพากันหนีไปทันที ยกเว้นหนุ่มจอมโวคนนี้ เขาเดินไปดื่มเหล้าไป และเอาถือแท่งเหล็กขึ้นสนิมมาด้วย เดินตรงไปยังงูตัวนี้ จนรุ่งเช้า หนุ่มคนนี้ยังไม่ได้กลับมา คนอื่นๆ จึงออกไปตามหา และต่างคิดว่า หนุ่มคนนี้ต้องตายไปแล้วแน่ๆ แต่เมื่อไปถึงสถานที่ที่พบงูใหญ่ ปรากฎว่า งูใหญ่ตัวนี้ถูกตัดเป็นสองท่อน และตายสนิท เดินไปอีกไม่กี่ลี้ก็พบชายหนุ่มกำลังหลับคาถนนอยู่ บนตัวของเขา มีเมฆสีขาว และในเมฆมีมังกรสีแดงตัวหนึ่งกำลังล่อนโฉบไปมา ส่วนแท่งเหล็กก็กลายเป็นกระบี่ที่สว่างวับ ประดับด้วยอัญมณีหลากสีและหยกล้ำค่า บนตัวกระบี่มีตัวอักษรสองตัว เขียนว่า "ชื่อเซียว" ส่วนหนุ่มคนนี้ก็คือ หลิวปาง จักรพรรดิคนแรกของราชวงศ์ฮั่น

       กระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่แห่งจักรพรรดิ


      
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 28, 2012, 06:19:15 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #12 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2012, 06:13:58 PM »


กระบี่โบราณอันดับที่ 4 - กระบี่ "ท่ายเออ" (泰阿)

       กระบี่ "ท่ายเออ" เป็นสมบัติประจำแคว้นฉู่ สมัยก่อน แคว้นจิ้นอยากได้กระบี่ท่ายเออของแคว้นฉู่ จึงล้อมเมืองหลวงของแคว้นฉู่เป็นเวลา 3 ปี แคว้นจิ้นส่งทูตไปบอกว่า พรุ่งนี้ถ้าไม่เอากระบี่มาให้ ก็จะโจมตีเข้าไป ถึงแม้ต้องทำลายกระบี่เล่มนี้ก็ตาม แต่เจ้าแคว้นฉู่ไม่ยอมอ่อนข้อ โดยตัดสินใจที่จะฆ่าตัวตายด้วยกระบี่เล่มนี้ แล้วให้คนนำกระบี่เล่มนี้ไปทิ้งลงสู่ทะเลสาบในแคว้นฉู่ เพื่อไม่ให้แคว้นจิ้นได้กระบี่ไป เช้าวันถัดมา เจ้าแคว้นฉู่ขึ้นไปยืนบนกำแพงเมือง จับกระบี่ท่ายเออ และพูดว่า "กระบี่ท่ายเออ วันนี้ข้าจะบูชาเจ้าด้วยเลือดของข้าเอง" แต่เมื่อชีกกระบี่ออกมาจากฝัก พลังกระบี่แรงมาก จนทำให้ด้านนอกเมืองเกิดพายุทรายและพายุหิน ราวกับว่ามีสัตว์เถื่อนจำนวนมากโผล่ออกมา ไม่นาน ทหารแคว้นจิ้นก็แพ้อย่างสิ้นเชิง เจ้าแคว้นฉู่ไม่เข้าใจ จึงถามผู้มีปัญญาในแคว้น จึงได้คำตอบว่า กระบี่ท่ายเออเป็นกระบี่แห่งอำนาจ และอำนาจแห่งหัวใจเป็นอำนาจที่แท้จริงที่สุด การที่เจ้าแคว้นไม่อ่อนข้อ เป็นการแสดงอำนาจแห่งหัวใจ เพราะฉะนั้น กระบี่ท่ายเออจึงมีพลังขนาดนี้

       กระบี่ท่ายเออเป็นกระบี่แห่งอำนาจ


-------------------
กระบี่อันดับที่ 5 – กระบี่ "ชีซิงหลงยวน" (七星龙渊)
       เล่ากันว่า ผู้สร้างกระบี่ชีซิงหลงยวน หรือกระบี่เหวลึกมังกร 7 ดาว คือโอเหยี่ยจื่อ กับก้านเจี้ยง ซึ่งโอเหยี่ยจื่อก็คือผู้สร้างกระบี่ฉุนจวิน ส่วนก้านเจี้ยงก็คือผู้สร้างกระบี่ก้านเจี้ยงและมั่วเหยีย และเล่ากันว่า และเล่ากันอีกว่า มั่วเหยียเป็นลูกสาวของโอเหยี่ยจื่อ เมื่อมองดูตัวกระบี่เล่มนี้จะมีความรู้สึกเหมือนกับว่า กำลังมองลงไปยังหุบเหวลึกในภูเขาสูงเสียดฟ้า และในหุบเหวลึกนี้ มีมังกรใหญ่ซ่อนอยู่ เพราะฉะนั้นได้ชื่อว่า เหวลึกมังกร หรือหลงยวน ส่วน "ชีซิง" หรือ "7 ดาว" ในชื่อได้มาก็เพราะว่า เวลาสร้างกระบี่ โอเหยี่ยจื่อกับก้านเจี้ยงได้ระบายน้ำจากภูเขาไปยังเตาหลอมเหล็ก โดยทำให้มีรูปทรงเป็นกลุ่มดาวไถ

       อู่จื่อซวี (伍子胥) เป็นข้าราชการแคว้นอู๋ในสมัยชุนชิว เนื่องจากมีคนใส่ร้าย อู่จื่อซวีจึงต้องเดินทางเพื่อหนีภัย โดยมีทหารแคว้นฉู่ไล่ตามจับเขา เมื่อวิ่งถึงริมฝั่งแม่น้ำฉางเจียง มีชาวประมงแก่ๆ คนหนึ่งเรียกให้เขาขึ้นเรือ และช่วยเขาไปได้ เมื่อถึงอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำแล้วยังเอาอาหารมาให้กินด้วย อู่จื่อซวีรู้สึกขอบคุณอย่างยิ่ง ขณะล่ำลาไป แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาคิดอะไรขึ้นได้ และกลับไปหาชาวประมงนั้นอีกครั้ง โดยเอากระบี่ชีซิงหลงยวนที่สือทอดจากครอบครัวมาให้ เพื่อแสดงความขอบคุณ และขอให้ชาวประมงคนนี้อย่าบอกคนอื่นว่า ตนเองไปทางไหน ชาวประมงรับกระบี่มา ถอนหายใจ และพูดว่า "ลุงมาช่วยลูกก็เพราะว่า ลูกเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่ได้หวังการตอบแทน แต่ลูกกลับมาคิดว่าลุงนึกถึงผลประโยชน์ ลุงจึงต้องแสดงความเป็นบริสุทธิ์และสูงส่งของตนด้วยกระบี่เล่มนี้" เสร็จแล้วก็ฆ่าตัวตายด้วยกระบี่ชีซิงหลงยวน ทำให้อู่จื่อซวีรู้สึกเสียใจอย่างมาก

       กระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่แห่งความเป็นบริสุทธิ์และสูงส่ง


----------------------
กระบี่อันดับที่ 7 และที่ 6 – กระบี่ "ก้านเจี้ยง" (干将) และกระบี่ "มั่วเหยีย" (莫邪)



กระบี่ 2 เล่มนี้ต้องพูดด้วยกัน เพราะเป็นคู่กัน เล่ากันว่า ไม่มีคนสามารถแยกกระบี่ 2 เล่มนี้ออกจากกันได้

       ก้านเจี้ยงกับมั่วเหยียต่างเป็นชื่อของกระบี่คู่นี้ และยังเป็นชื่อสามีภรรยาคู่หนึ่งด้วยโดยก้านเจี้ยงเป็นสามี และมั่วเหยียเป็นภรรยา ในสมัยชุนชิว เจ้าแคว้นอู๋ที่มีชื่อว่า เหอหลู (阖庐) สั่งให้สามีภรรยาคู่นี้สร้างกระบี่ให้ แต่เวลาผ่านไป 3 เดือน สองคนนี้ยังไม่สามารถสร้างกระบี่ออกมาได้ เพราะสสารต่างๆ ที่เก็บมาจากภูเขา 5 ลูกและแม่น้ำ 6 สายนั้นไม่สามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้ ปัญหาก็คือ ถ้าไม่สามารถสร้างกระบี่ออกมาได้ เจ้าแคว้นก็จะลงโทษหนักแน่ วันหนึ่ง เมื่อก้านเจี้ยงตื่นขึ้นในกลางคืน พบว่าภรรยาของตนหายไป เขารีบวิ่งไปยังห้องตีกระบี่ พบว่า มั่วเหยีย ภรรยาของเขากำลังยืนอยู่หน้าเตาหลอมเหล็ก ชายชุดลอยขึ้นตามลม เมื่อเจอหน้าสามี มั่วเหยียอดน้ำตาไหลไม่ได้ เธอพูดกับก้านเจี้ยงว่า "เราจะไม่ตาย เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป" เสร็จแล้วก็กระโดดลงไปในเตาหลอมเหล็ก สสารที่เก็บมาจากภูเขาและแม่น้ำต่างๆ จึงหลอมรวมทันที สุดท้าย ก้านเจี้ยงสร้างกระบี่ได้ 2 เล่ม เขาตั้งชื่อให้กระบี่เล่มตัวหนึ่งว่า ก้านเจี้ยง และเล่มหนึ่ง มั่วเหยีย

       วันถัดมา ก้านเจี้ยงยื่นกระบี่ก้านเจี้ยงให้กับเจ้าแคว้น และเก็บกระบี่ที่มีชื่อเดียวกันกับภรรยาของตนไว้ แต่อีกไม่นาน เจ้าแคว้นทราบข่าวนี้ จึงสั่งให้คนไปจับก้านเจี้ยง ก้านเจี้ยงถือกระบี่มั่วเหยียด้วยทั้งสองมือ และถามกระบี่ไม่ก็ถามตัวเองว่า "มั่วเหยีย ทำอย่างไรเราถึงจะได้อยู่ด้วยกัน" ทันใดนั้น กระบี่มั่วเหยียก็กลายเป็นมังกรสีขาวเหาะเห็น ตัวก้านเจี้ยงก็หายไปพร้อมกันด้วย ขณะเดียวกัน กระบี่ก้านเจี้ยงที่อยู่ข้างๆ เจ้าแคว้นอู๋ก็หายไปพร้อมกัน

       เวลาผ่านมาราว 600 ปี มีชายคนหนึ่งที่ชื่อ เหลยฮ่วนขุดพบกระบี่จากใต้ดิน บนกระบี่นั้นมีตัวอักษรแกะสลักว่า "ก้านเจี้ยง" เหลยฮ่วนดีใจมา เพราะได้ยินว่ากระบี่นี้เป็นกระบี่ที่มีชื่อเสียงมาก เขาจึงพาติดตัวทุึกวัน วันหนึ่ง เหลยฮ่วนเดินผ่านทะเลสาบแห่งหนึ่ง จู่ๆ กระบี่ก้านเจี้ยงก็บินลงไปในทะเลสาบ ต่อจากนั้น มีมังกรสองตัว สีขาวกับสีดำโผดขึ้นมาจากทะเลสาบ และแสดงความขอบคุณต่อเหลยฮ่วน แล้วมุดหายไปกับผืนน้ำเบื้องหน้าด้วยกันทันที วันถัดมา มีสามีภรรยาคู่หนึ่งเดินทางมาถึงอำเภอนี้ และตกลงพักที่นี่ โดยสามีเป็นช่างตีเหล็กฝีมือยอดเยี่ยม แต่ไม่ยอมผลิตอาวุธ ส่วนภรรยาของเขาอยู่เคียงข้าง เป็นกำลังใจให้สามีทุกวัน

       กระบี่คู่นี้ได้ชื่อว่า เป็นกระบี่แห่งความรัก


     
บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #13 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2012, 06:16:27 PM »

กระบี่อันดับที่ 8 - กระบี่ "หยูฉาง" (鱼肠)



       ที่มาของกระบี่ "หยูฉาง" (鱼肠剑) หรือกระบี่ไส้ปลา เกี่ยวกับฆาตกรรมรายหนึ่งที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2,500 ปีก่อน จวนจู (专诸) เป็นนักเล่นกระบี่ผู้หนึ่ง กำลังยกจานปลาดอกเหมยไปให้เจ้าแคว้นอู๋ที่มีชื่อว่า หวังเหลียว (王僚) ปลาตัวนี้เผาด้วยก้านต้นเหมยที่เก็บในหน้าหนาว จึงมีกลิ่นหอมพิเศษ ถูกใจหวังเหลียวมาก จวนจูวางจานลงตรงหน้าหวังเหลียว และแบ่งปลาอย่างขมักเขม้น จู่ๆ มีพลังอำมหิตโผล่ขึ้นมาจากท้องปลา เมื่อหวังเหลียวรู้ตัวก็พบว่า มีกระบี่เล่มหนึ่งตัดสู่หัวใจของตนเองเสียแล้ว ถึงแม้ว่า ตัวเขาจะได้ใส่เกราะตั้ง 3 ชั้นก็ตาม กระบี่เล่มนี้ก็คือ "หยูฉางเจี้ยน" หรือกระบี่ไส้ปลานั่นแหละ

       กระบี่เล่มนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่ากระบี่แห่งความกล้าหาญ

-------------
กระบี่อันดับที่ 9 - กระบี่ "ฉุนจวิน" (纯钧)



       กระบี่ "ฉุนจวิน" ก็เป็นกระบี่ที่มักจะพูดถึงในนวนิยายจีนหลายๆ เรื่อง เล่ากันว่า ในสมัยชุนชิว มีผู้รู้กระบี่ผู้หนึ่งชื่อ เซวฺจู๋ (薛烛) เดินทางท่องเที่ยวไปตามแคว้นต่างๆ เมื่อถึงแคว้นยั่ว ซึ่งมีเจ้าแคว้นชื่อโกวเจี้ยน (ในนิทานเรื่อง "วั่วซินฉางต่าน" หรือกินน้ำดีขม ระทมนอนฟืน) โกวเจี้ยนเอากระบี่ "ฉุนจวิน" ออกมาให้ดู เซวฺจู๋ เห็นแล้วตื่นเต้นมากจนเกือบจะเป็นลมไป เพราะขณะค่อยๆ เอากระบี่เล่มนี้ออกมาจากฝัก มีแสงสว่างจ้าแผดออกมาด้วย ยิ่งอยู่ท่ามกลางแสงแดดยิ่งสว่างวับ เหมือนกับพระอาทิตย์ส่องแสงลงมายังพื้นน้ำในทะเลสาบ ส่วนตัวกระบี่แข็งเท่าภูเขาหินพันบี บนด้ามกระบี่ก็มีลาดลายหรูหรามาก เซวฺจู๋รู้ทันทีว่า นี่ก็คือกระบี่ "ฉุนจวิน" นั่นเอง โกวเจี้ยนถามเซวฺจู๋ว่า "มีคนบอกว่าจะแลกกระบี่เล่มนี้ด้วยม้าสุดยอดพันตัว หมู่บ้านเจริญๆ สามแห่ง และเมืองใหญ่อีกสองแห่ง คุณว่าคุ้มไหม" เซวฺจู๋ตอบทันทีอย่างตื่นเต้นว่า "แลกไม่ได้เดดขาด เพราะกระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่ที่ได้รวมเอาวิญญาณของธรรมชาติมาไว้ด้วยกัน เป็นกระบี่อันล้ำค่ายิ่ง" เพราะฉะนั้น โกวเจี้ยนจึงเก็บรักษากระบี่นี้ไว้ตลอดชีวิต จนถึงปัจจุบัน กระบี่เล่มนี้จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า "ยั่วหวังโกวเจี้ยนเจี้ยน" ซึ่งแปลว่า กระบี่ของโกวเจี้ยน-เจ้าแคว้นยั่ว ผู้สร้างกระบี่เล่มนี้ขึ้นมาชื่อโอวเหยี่ยจื่อ (欧冶子) ซึ่งเป็นบิดาแห่งการประดิษฐ์กระบี่จีน และกระบี่ "ฉุนจวิน" เล่มนี้ก็เป็นกระบี่เล่มสุดท้ายของโอเหยี่ยจื่อ

       กระบี่เล่มนี้ได้ชื่อว่าเป็นกระบี่ที่หรูหราและมีศักดิ์ศรี

------------------
กระบี่อันดับที่ 10 - กระบี่ "เฉิงหยิ่ง" (承影)



       คำว่า "หยิ่ง" ก็แปลว่า "เงา" ในหนังสือเรื่อง "เลี่ยจื่อ•ซางเวิ่น" (《列子•汤问》) ซึ่งเป็นหนังสือในสมัยจั้นกั๋ว ได้รวมนิทานพื้นเมือง และตำนานเทพต่างๆ และพูดถึงกระบี่ "เฉิงหยิ่ง" ดังกล่าวว่า กระบี่เล่มนี้ผลิตในสมัยราชวงค์ชาง ซึ่งเป็นราชวงศ์ลำดับที่สองในประวัติศาสตร์จีน และเก็บรักษาไว้โดยชาวแคว้นเว่ยในสมัยชุนชิวผู้หนึ่ง ที่มีชื่อว่า "ข่งโจว"

       วันหนึ่งตอนเย็น พระอาทิตย์ค่อยๆ ลาจากท้องฟ้า มีเงากระบี่เงาหนึ่งปรากฏขึ้นบนผนัง ข้างๆ กัน มีมือคู่หนึ่งจับด้ามกระบี่ มือคู่นี้ค่อยๆ ยกขึ้นและเคลื่อนปราดผ่านต้นสนที่อยู่ข้างๆ อย่างเงียบกริบและรวดเร็ว ในอากาศมีเสียง "ชะ" เบาๆ หนึ่งครั้ง และคืนสู่สงบทันที ต่อจากนั้นไม่นาน ต้นสนใหญ่ ต้นนี้ก็ค่อยๆ ล้มครืนลง ขณะนั้น พระอาทิตย์เคลื่อนคล้อยไปหลังภูเขา ท้องฟ้าค่อยๆ มืดมิด ส่วนเงากระบี่บนผนังก็หายไป นี่ก็คือกระบี่ "เฉิงหนิ่ง" กระบี่ที่ไม่มีคมดาม มีแต่ด้ามกับเงา

       กระบี่ "เฉิงหยิ่ง" ได้ชื่อว่า เป็นกระบี่ที่สง่างาม

---------------------

ที่มา Thai.cri.tni
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 28, 2012, 06:20:09 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

มาดามเฟ
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 25023


YOU HAPPY AND I HAPPY


« ตอบ #14 เมื่อ: กันยายน 10, 2012, 12:20:21 PM »


แม่ทัพอี้เหวินทั่ว
Credit : Fanart หูเกอ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 10, 2012, 12:21:36 PM โดย มาดามเฟ » บันทึกการเข้า

หน้า: [1] 2 3
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: